برق. قدرت. کنترل. الکترونیک. مخابرات. تاسیسات.

دایره المعارف تاسیسات برق (اطلاعات عمومی برق)

برای دسترسی به پیج اینستاگرام مدیر وبلاگ، لطفا بر روی لینک زیر کلیک فرمائید.

iman.sariri(power electric) (@iman.sariri) • Instagram photos and videos






دوشنبه 29 آبان 1396

ویرایش نشده ها

نویسنده: اسپینوی   طبقه بندی: قصه های قبیله، 

خاک و خُلی

از جنگ برگشتم !

بیسیم چی نمی دونه ما بردیم یا باختیم

هیچ کسی این ورِ خط نیست

باز منم !

جنگنده ای که نمی دونم چرا همیشه زنده می مونه !


# اون دایره برا اینه که یه عکس بذاری از خودت نه اینکه مقاله بنویسی توش.

این عملیات چیپ ! را ول کنید.

شهامت اینکه متلک ها؟ رجزخوانی ها ؟ عشقولانه های خود را بی پروا  ! به خود خودش بگوئید را داشته باشید.



یکشنبه 28 آبان 1396

رو سرزمینی که به اسم منه !

نویسنده: اسپینوی   طبقه بندی: قصه های قبیله، 

دوجین کار سرم ریخته،

اول باید خورشید را باید به آسمان سوزن کنم

و بعد منت ماه را بکشم تا به شب برگردد.

سپس بادها را هل بدهم تا دوباره وزیدن بگیرند

وَ آنقدر با گل ها حرف بزنم تا به یاد بیاورند روزی زیبا بوده اند.

بعد از تو
این دنیِا
 یک دنیـــــــــا کار دارد تا
دوباره دنیا شود..!


بررسی برنامه رؤیایی امارات برای انتقال کوه یخی عظیم از قطب جنوب

یک شرکت اماراتی تصمیم دارد با انتقال کوه یخی بزرگ از قطب جنوب به سواحل فجیره، یکی از جاه‌طلبانه‌ترین و بزرگ‌ترین پروژه‌های محیط زیستی ممکن را عملی کند.

موقعیت‌های ناامیدکننده‌ای که چاره را از انسان می‌گیرند، می‌توانند به همان مقدار انسان را به‌سوی راهکارها و تدابیری ناگزیر و از روی استیصال سوق دهند و ما اگر در حال حاضر بخواهیم به بررسی یکی از این موقعیت‌های این چنینی در دنیا بپردازیم، بتوانیم به وضعیت امارات متحده در خشک‌سالی و برنامه‌ی گسترده‌ی آن‌ها برای انتقال کوه‌ یخ از قطب اشاره کنیم؛ برنامه‌ی جدیدی که شامل کشان‌کشان بردن کوه‌هایی از یخ در طی مسافتی به‌اندازه‌ی نصف دنیا به‌منظور دست و پنجه نرم کردن با پدیده‌ی خشک‌سالی در کشور امارت متحده عربی است.

این پروژه که اوایل ماه می و از سوی یک شرکت مستقر در دبی به نام National Advisor Bureau Limited معرفی شد، دربردارنده‌ی فرایند کشیدن کوه‌های یخی از قطب جنوب و به مسافتی بیش از ۹۲۰۰ کیلومتر از میان اقیانوس‌ هند و پس از آن رساندن یخ‌ها به سواحل امارات و مستقر ساختن آن‌ها در ساحل به‌منظور استفاده در قالب منابعی برای آب شرب خواهد بود. سلیمان الشهی، مدیر سرپرست این کمپانی مستقر در ابوظبی در گفتگو با پایگاه گلف نیوز در این باره گفته است:

چنین منبعی به‌عنوان خالص‌ترین آب در دنیا قلمداد می‌شود. ما برنامه‌ی فنی و مالی پروژه را سازمان‌دهی و محاسبه کرده‌ایم. یدک کشیدن (به‌صورت کشان‌کشان و با طناب‌های ویژه بردن) بهترین روش برای این کار است. ما این پروژه را در آغاز سال ۲۰۱۸ شروع خواهیم کرد.

در اینجا می‌خواهیم ناباوری‌ خود نسبت به عملی شدن طرح را کنار بگذاریم و به بررسی کلی برنامه‌ی آن‌ها بپردازیم:

به باور الشهی، هر کوه یخ به‌طور متوسط حاوی حدود ۸۰ میلیون لیتر آب سالم است و این می‌تواند برای رفع نیازهای آب آشامیدنی حدود یک میلیون نفر در طی ۵ سال کافی باشد. برنامه‌ریزی شده است که کوه یخ از میان اقیانوس هند کشیده شود و پس از پیمایشی که بالغ بر یک سال به طول خواهد انجامید، به امارت فُجَیره  واقع در ساحل غربی امارات متحده‌ی عربی خواهد رسید.

محاسبات کامپیوتری نشان داده‌اند که کوه یخ در طی این مدت بیش از ۳۰ درصد حجم خود را از دست خواهد داد. پس از رسیدن به محل مورد نظر و مستقر شدن در آنجا، این کمپانی اقداماتی برای انجام فرایندهایی روی یخ‌ها آغاز خواهد کرد و در این راستا ما شاهد تقسیم کوه‌های یخ به بلوک‌های کوچک‌تر خواهیم بود.

بلوک‌های یخ‌های قطبی در ادامه به آب آشامیدنی تبدیل خواهند شد که این آب می‌تواند در ادامه در تانک‌های بزرگ نگه‌دارنده‌ برای انجام فرایندهای لازم روی آن ذخیره شود. این پروژه از سویی دیگر برای مورد توجه قرار دادن این واقعیت طراحی شده است که کشور امارات با سرعت زیادی در حال از دست دادن و اتمام منابع آب آشامیدنی خود است و فرایند نمک‌زدایی از این پس برای تأمین آب شرب مورد نیاز مردم کافی نخواهد بود.

انتقال کوه یخ به فجیره

پیش‌تر در سال ۲۰۱۵، پایگاه اسوشیتد پرس گزارش داده بود که منابع آب‌ زیرزمینی این کشور می‌تواند در مدت‌زمان کمی و در حدود ۱۵ سال آینده کاملا خالی از آب شود و شهرها نیز با متکی بودن به مصرف آب‌ آشامیدنی حاصل از نمک‌زدایی برای برآورده کردن بیش از ۹۸ درصد از نیازشان، در حال نابود کردن محیط زیست و همین‌طور بودجه‌ی خودشان هستند.

از طرفی با وجود تلاش‌ها و توصیه‌های مقامات رسمی در مورد اینکه آب در منطقه‌ی خاورمیانه دارای شرایطی حتی حساس‌تر از نفت است، باز هم به نظر می‌رسد که صرفه‌جویی در مصرف آب برای بیشتر مردم محلی خیلی در اولویت نیست. اسوشیتد پرس همچنین گزارش می‌کند که:

بر پایه‌ی یک مطالعه که توسط سازمان ملل انجام شد، مشخص شده است که ساکنین امارات متحده عربی و اغلب همسایه‌های آن در حاشیه‌ی خلیج فارس، روزانه حدود ۵۰۰ لیتر آب مصرف می‌کنند که این مقدار در میان بالاترین مقادیر سرانه‌های مصرف در سطح جهان قرار دارند.

الشهی همچنین به این موضوع اشاره دارد که مناظر ایجادشده از این کوه‌های یخ در سواحل امارات نیز می‌توانند باعث جذب برخی توریست‌ها به این منطقه بشوند. این امر وقتی جلوه‌ی ویژه‌تری پیدا می‌کند که بدانیم شرکت وی پیش‌بینی کرده است که کو‌ه‌های یخ انتقال‌یافته باعث تولید آب‌وهوای منحصر به خودشان در ناحیه‌ی ساحل فجیره خواهند شد. وی در گفتگو با پایگاه گلف نیوز می‌گوید:

کوه یخ می‌تواند یک گردباد ایجاد کند؛ گردبادی که باعث کشیده شدن ابرهای تمام آن ناحیه به بالای محل کوه یخ خواهد شد.

هوای سرد فوران کننده از یک کوه یخ در نزدیک سواحل دریای عرب می‌تواند منجر به نواحی کم‌فشار و توفان‌های باران‌زا در ناحیه‌ی خلیج فارس و بخش جنوبی شبه‌جزیره‌ی عربستان در تمام طول سال شود.

با گسترش یافتن هوای بالاآمده به خاطر سرمایش‌ها و چگالش‌های ناشی از کاهش فشار هوا، بخار آب در میان ابرها انباشته می‌شود و آن‌ها رفته‌رفته سنگین می‌شوند و در نهایت به‌صورت باران به زمین می‌آیند.

 درحالی‌که یک بلوک عظیم از یخ مستقرشده در ناحیه‌ی آفتابی شاید بتواند چنین تأثیر فوری را روی اتمسفر ناحیه داشته باشد؛ بارش باران در اثر چنین روندی اندکی مبالغه‌آمیز است. این در واقع برداشت لیندا لام، هواشناس پایگاه Weather.com در مورد طرح ارائه‌شده توسط شرکت اماراتی است. لام همچنین اظهار کرده است:

با در نظر داشتن اختلاف دمای زیادی که میان دمای یخ و آب اطراف آن وجود دارد، برخی از تأثیرات ناشی از این اختلاف دما از قبیل توسعه‌ی ابرهایی در اطراف کوه یخ محتمل خواهند بود.

با این حال، با در نظر آوردن برهم‌کنش‌های پیچیده‌ای که در این فرایند دخیل هستند؛ برهم‌کنش‌هایی از قبیل هرگونه تأثیرهای اعمال‌شده در مقیاس‌های بزرگ‌تر الگوی چرخه‌ی آب، به نظر نمی‌رسد ما در واقعیت شاهد وجود توفان‌های باران‌زا در تمام طول سال در این ناحیه باشیم. شاید بتوانیم یک سؤال دیگر نیز مطرح کنیم؛ آیا این پروژه اصلا می‌تواند در عمل انجام شود؟

یدک کشیدن کوه یخ با کشتی

الشهی اظهار می‌کند که با وجود شک و تردیدهایی که از طرف منتقدان برای عملی شدن این پروژه وجود دارد، شرکت او در حال حاضر شروع به تعیین دقیق مسیر راه کرده است. اما باید در نظر داشته باشیم که آن‌ها نخستین گروهی نیستند که به دنبال انجام چنین پروژه‌هایی در چنین مقیاسی رفته باشند.

پیش‌تر در سال‌های دهه‌ی ۱۹۷۰ میلادی، یک مهندس فرانسوی به نام ژرژ موژا، مأموریتی از طرف شاهزاده‌ی سعودی محمد الفیصل دریافت کرده بود تا با جمع‌آوری گروهی از مهندسان و کاوشگران قطبی، اقدام به راه‌اندازی یک پروژه‌ی جدید موسوم به Iceberg Transport International کنند. دیوید زاکس در گزارش خود برای فست کمپانی در سال ۲۰۱۱ در این رابطه چنین گفت:

فیصل برنامه‌ریزی کرده بود تا یک کوه یخ ۱۰۰ میلیون تنی در پارچه‌ها و پلاستیک‌های ویژه بسته‌بندی شود و آن را به‌طور یدک‌کش از قطب شمال به‌سوی دریای سرخ منتقل کنند. هزینه‌ی چنین پروژه‌ای ۱۰۰ میلیون دلار برآورد شده بود.

او حتی در راستای یک کنفرانس باشکوه و خودنمایانه در مورد به‌کارگیری کوه‌های یخ، موفق به انتقال یک کوه یخ کوچک ۲ تنی از طریق هلی‌کوپتر، هواپیما و کامیون از آلاسکا به ایالت آیووا شد. در آنجا بلوک‌ عظیم یخ را به قطعات کوچک‌تر تقسیم و با آن قطعات، نوشیدنی‌های حاضران در کنفرانس را خنک کردند.

به هر ترتیب و با اینکه کنفرانس به‌ظاهر خوب پیش رفته بود؛ اما حاضران در کنفرانس در مورد امکان‌پذیر بودن آن طرح و هزینه‌های بسیار بالای آن مردد بودند و از این‌رو آن پروژه برای همیشه متوقف شد.

موژا از سال ۲۰۱۱ همچنان در حال تلاش برای سروشکل دادن به برنامه‌ی است که بتواند در دنیای واقعی نیز عملی شود و نتیجه‌بخش باشد؛ پس از گذشت ۳ دهه از آن روزگار، هنوز به نظر نمی‌رسد که وی به نتایج قابل اتکایی رسیده باشد. آیا گروه الشهی و کارکنان آن‌ می‌توانند کاری را انجام دهند که شاهزاده فیصل و مهندس فرانسوی از انجام آن دست کشیده بودند؟

حتی اگر تلاش آن‌ها به هیچ جایی نرسد؛ باز هم باید در نظر داشته باشیم که چنین پروژه‌ای می‌تواند به‌عنوان نشانه‌ای از بعضی روندهای در حال وقوع تلقی شود. این در حالی است که موقعیت‌ها و بحران‌های مرتبط با گرمایش زمین روزبه‌روز در این سیاره در حال افزایش هستند و تشویق و تهییج پژوهشگران و مهندسان برای نگاه کردن به ایده‌های بزرگ و بررسی آن‌ها به‌منظور حل مشکلات مرتبط با آب‌وهوا می‌تواند مفید باشد. یکی دیگر از ایده‌های مشابه با این مورد، مربوط به استفاده از ده میلیون پمپ ویژه برای بازسازی یخ‌های ازدست‌رفته‌ی قطب شمال بود که چندی پیش خبر مربوط به آن در رسانه‌ها خبرساز شده بود.

از همه‌ی جوانب فنی کار که بگذریم، باید یادآوری کنیم که ما هنوز در مورد جالب‌ترین بخش پروژه حرفی نزده‌ایم؛ جالب‌ترین بخش پروژه‌ی کوه یخ امارات متحده عربی این است که پنگوئن‌ها و خرس‌های قطبی که روی یخ‌ها زندگی‌ می‌کنند، به همراه این کوه یخ به سواحل امارات خواهند آمد.


بابک قهرمانی

تصور کنید روزی برای کره ی زمین ، خانه ی انسان ها و دیگر جانداران اتفاقی ناگوار بیفتد و زندگی بر روی کره ی آبی در خطر باشد . این اتفاق ممکن است یک طوفان ، سیل ، خشکسالی و ... باشد . به نظر شما سرنوشت موجودات زمین چه خواهید شد ؟ کسی زنده خواهد ماند ؟

جواب این سوال را زمانی متوجه می شویم که این خطرات احتمالی را ببینیم و آن ها را حس کنیم. گرچه تا به امروز بسیاری از بلایای طبیعی را انسان تجربه کرده است و خسارات زیادی هم دیده است . هزاران نفر کشته شده اند و شهر های زیادی غیر قابل سکونت. در مجمع الجزایر سوالبارد در کشور نروژ مکانی وجود دارد که حدود نیم میلیون گونه یعنی ۲ میلیارد دانه کشاورزی را در خود جای داده است تا در روز مبادا به کمک بازماندگان برسند تا بتوانیم از خطر انقراض و دیگر خطرات احتمالی جان سالم به در ببریم. نام این مکان خزانه ی جهانی بذر سوالبارد است که به آن خزانه ی بذر روز قیامت نیز گفته می شود.

خزانه جهانی بذر سوالبارد


بزرگ ترین بانک بذر جهان که نمونه بذرهای ارزشمند غذایی را نگهداری می کند، بانک زیر زمینی سوالبارد واقع در جزیره سوالبارد در شمال نروژ و نزدیک قطب شمال است. این بانک، تونلی در عمق ۲۰۰ متری منطقه همیشه منجمد قطب شمال است و گنجایش بیش از چهار میلیون دسته از انواع بذرهای غذایی را دارد. در اوایل سال ۲۰۰۸ نخستین  بسته‌های حاوی ۷۰۰۰ نمونه بذر از ۳۶ کشور آفریقایی به نروژ رسید و در این بانک ذخیره شد. جمع آوری و نگهداری دانه ها در این بانک با هماهنگی بنیاد جهانی برای تنوع محصولات کشاورزی صورت می گیرد. بانک مذکور برای نگهداری امن دانه ها محل مناسبی است و می‌تواند تا ۱۰۰۰ سال بذرهای با ارزش گیاهی مانند گندم، جو و نخود را حفظ کند.

بانک بذر جهانی سوالبارد یک بانک بذر امن در جزیره اسپیتسبرگن نزدیک به  انگیرباین(Longyearbyen) در مجمع الجزایر قطبی سوالبارد است. این جزیره ۸۱۰ مایل (۱۳۰۰ کیلومتر) مساحت دارد. شروع ساخت این مرکز با مشارکت گروه بین المللی کشاورزیCGIAR در ۱۹ ژوئن ۲۰۰۶ میلادی بوده است و در ۲۶ فوریه ۲۰۰۸ به مرحله عملیاتی وارد شد. این مرکز به منظور ذخیره سازی بذور گیاهان سراسر جهان برای استفاده در زمان های بحرانی یا بروز بحران در سایر نقاط جهان، تأسیس شده است. این مرکز بر اساس  توافقنامه ای که بین دولت نروژ، سازمان جهانی مدیریت تنوع ژنتیکی(GCDT) و مرکز منابع ژنتیکی کشورهای شمال اروپا(NordGen) تهیه شده، اداره می شود.
هزینه ساخت این مرکز بالغ بر ۴۵ میلیون کرون نروژ (نه میلیون دلار) تخمین زده شده که تمامی آن توسط دولت نروژ، تأمین اعتبار شده است. ذخیره سازی و نگهداری بذور در این مرکز رایگان است. بودجه عملیاتی مرکز نیز توسط کشورها و سازمان‌های خیریه جهانی مانند بنیاد بیل گیتس فراهم شده است. کشورهای اولیه مشارکت کننده در ساخت این بانک جهانی بذر شامل نروژ، سوئد، فنلاند، دانمارک و ایسلند هستند. طراحی بانک بذر سوالبارد به گونه‌ای است که در داخل یک کوه ماسه سنگ و در عمق ۱۲۰ متری در جزیره اسپیتسبرگن قرار دارد و سیستم‌های امنیتی نوینی از این مرکز بین المللی محافظت می کنند. بذور در بسته‌هایی دارای چهار لایه ویژه و دارای عایق ضد رطوبت و حرارت بسته بندی شده اند. منطقه اسپیتسبرگن به دلیل نداشتن هیچ گونه فعالیت ساخت و ساز برای تأسیس این مرکز ایده آل تشخیص داده شده است و به علت ارتفاع بالای این مکان (۱۳۰ متر از سطح دریا)، حتی در صورت ذوب شدن یخ‌های قطبی، در معرض خطر قرار نخواهد گرفت و منطقه ای ایده آل محسوب می شود.

یک مطالعه امکان سنجی قبل از ایجاد و ساخت این مرکز نشان داد که بذور در این منطقه و با شرایط طبیعی قادر خواهند بود که برای مدت طولانی صدها سال حفظ شده و از آسیب مصون بمانند و این امر در درجه نخست برای حفظ بذور غلات، شرایط مناسب و ایده آلی محسوب می شود. این مرکز جهانی قادر است تا بیش از ۵ر۴ میلیون بذر متفاوت را در درون خود ذخیره سازی و نگهداری کند و در سال ۲۰۱۳ بیش از یک سوم ظرفیت آن برای نگهداری بذور تکمیل شد. مأموریت و هدف تعیین شده برای این مرکز جهانی، حفظ و نگهداری ایمن ذخایر بذری سراسر جهان به منظور پیشگیری از بروز یک فاجعه انسانی و کمک به کشورهای درگیر با بلایای طبیعی و جنگ‌های منطقه ای است. تجربه در جهان نشان داده که بروز مخاطرات طبیعی سبب نابودی  بانک‌های ژنی و بذر کشورها می شود. به عنوان مثال بروز سیل در کشور فیلیپین سبب نابودی بانک بذر این کشور شد یا بروز جنگ‌های طولانی مدت در عراق و افغانستان سبب نابودی ذخایر ارزشمند ژنتیک گیاهی این مناطق شده است. بانک بذر جهانی سوالبارد به دنبال پشتیبانی بیش از ۱۷۵۰ بانک بذر در جهان است و سعی دارد تا انباری برای حفظ و نگهداری منابع ارزشمند تنوع زیستی کشاورزی، پدید آورد. نگهداری بذر در این بانک جهانی، مانند سایر بانک‌ها است و کشورها می توانند تا به ذخایر ذخیره شده خود در هر زمان دسترسی کامل داشته باشند. بروز جنگ داخلی در کشور سوریه سبب تغییر مقر مرکز بین المللی تحقیقات کشاورزی در مناطق خشک و بانک بذر آن به لبنان (بیروت) شد و با توجه به مشکلات پیش آمده برای مرکز بین المللی تحقیقات کشاورزی در مناطق خشک (ICARDA)، این مرکز اجازه یافت تا در سال ۲۰۱۵، اقدام به خارج کردن نمونه‌های بذری خود از مرکز جهانی سوالبارد کند. بذور در این مرکز در بسته‌هایی از جنس فویل و دارای سه لایه ی مجزا، به تعداد ۵۰۰ بذر در هر کیسه، بسته بندی و سپس در ظروف پلاستیکی و در قفسه‌های فلزی طبقه بندی شده، نگهداری می‌شوند.


دمای اتاق ذخیره سازی منهای ‌۴ر۰سانتی گراد است. درجه حرارت پایین و دسترسی محدود به اکسیژن، فعالیت متابولیک پایین را تضمین خواهد کرد و سبب به تأخیر انداختن پیری بذور می شود. وجود یخبندان طبیعی در اطراف مرکز جهانی سوالبارد نیز سبب تضمین سرمای همیشگی برای نگهداری بذور حتی در صورت فراهم نشدن انرژی و قطع برق می شود. سازمان جهانی مدیریت تنوع ژنتیکی(GCDT) نقشی کلیدی در برنامه ریزی، ارسال و آماده سازی بذور از سراسر جهان به مقصد بانک بذر جهانی سوالبارد داشته است. موقوفه‌های زیادی در همکاری با دولت نروژ از برنامه بانک جهانی بذر سوالبارد حمایت می کنند که از مهمترین آن‌ها می توان به حمایت بنیاد بیل و ملیندا گیتس اشاره داشت. این بانک بذر، در جزیره ای دور افتاده در مجمع‌الجزایر سوالبارد نروژ در ۱۰۰کیلومتری از قطب شمال قرار گرفته است. حتی اگر برق منابع محلی از کار بیفتد، شرایط دمای زیر صفر درجه (فارنهایت) طبیعی این انبار یخی، سرمای کافی برای بقاء بعضی از دانه‌های کشاورزی مانند گندم تا۱۷۰۰سال و سورگوم تا ۲۰۰۰۰سال مؤثر است. حتی در بدترین شرایط گرم شدن کره زمین برای دویست سال، یخ به طور طبیعی در اطراف این خزانه وجود خواهد داشت. تسهیلات ایمنی نظیر درب‌‌های فلزی سنگین با قفل‌های جداگانه، سطوح گوناگونی از امنیت برای ترخیص کالا از گمرک برای این انبار نیز فراهم کرده ‌است. ساخت و ساز خزانه جهانی بذر سوالبارد در ماه ژوئیه ۲۰۰۶آغاز و در سپتامبر ۲۰۰۷تکمیل و نخستین محموله دانه‌های کشاورزی در فوریه ۲۰۰۸تحویل شد. مکان دور افتاده، شرایط سخت و نیاز به مهندسی منحصر به فرد همه چالش‌هایی برای سازندگان بود. نزدیک به چهار ماه در سال، این منطقه کاملاً تاریک است.


مخازن نگهداری دانه ها


مخازن نگهداری دانه ها


برای این انبار در چند کیلومتری در جهت شمال یک فرودگاه کوچک بنام سوالبارد تأسیس شده است که در زمان یخ زدن آب‌های اطراف جزیره از طریق هوایی بتوان به آن جا دسترسی داشت. شب‌های طولانی مدت زمستانی شرایط نگهداری بذرها را در دمای منهای چهار درجه فراهم کرده است. سامانه تهویه انبار جهانی بذر سوالبارد با یک چگالگر ۱۰کیلو واتی برای نگهداری بذرهای زراعی در زیر صفر درجه کار می‌ کند. دمای این انبار توسط یک انتقال دهنده الکترونیکی با سامانه ماهواره‌ ای کنترل می شود. اطلاعات مربوطه به مدیران بانک ژن نوردیک در لانگیربین منتقل و مدیریت می شوند. اگر برق این انبار قطع شود دمای طبیعی زیر زمینی بذرها را در دمای زیر صفر حفاظت می ‌کند.
سقف‌های ورودی این مجموعه از جنس فولاد همراه منشور و آینه‌های متعدد است تا برای بازتابش نور قطبی در تابستان به درون ساختمان استفاده کند. در طول ماه‌های زمستان تاریک نیز یک شبکه کابل فیبر نوری ۲۰۰تایی نور سفید مایل به سبز فیروزه ای که یادآور شفق شمالی است را به درون خزانه هدایت می کند.



بانک جهانی بذر سوالبارد یک بانک بذر برای ذخیره سازی بذور گیاهان و حفظ تنوع زیستی در جهان است که اقدام به ذخیره سازی دانه‌های گیاهان در دمای منهای۱۰ تا ۲۰ درجه سانتی گراد زیر صفر می کند. دانه‌های تحویل داده شده به این مرکز باید تفکیک شده و هر ارایه دهنده بذر فقط به بذور خود دسترسی داشته باشد و این دسترسی در صورت بروز سانحه یا نابودی گیاهان امکان پذیر خواهد بود. این مرکز قادر است تا بیش از ۵ر۴ میلیون بذر گیاهان مختلف را در خود ذخیره سازی کند و بذور تحویل داده شده به این مرکز باید در دسته‌های ۵۰۰ تایی تحویل داده شوند و به همین دلیل تخمین زده شده که بیش از ۲۵ر۲ میلیارد بذر به شیوه جعبه سیاه در این مرکز نگهداری می شود.
تا امروز بذور بیش از ۱۴۰۰ گونه گیاهی ارسال شده از بیش از ۱۰۰ کشور جهان در این مرکز نگهداری می شود. درجه حرارت پایین و دسترسی محدود به اکسیژن سبب شده است تا فعالیت متابولیک بذور در این مرکز در پایین ترین سطح ممکن باشد و پیری بذور به تأخیر افتد. سوالبارد مکانی منحصر به فرد برای ذخیره سازی بذور گیاهان محسوب می‌شود زیرا دارای آب و هوایی قطبی است و از دیدگاه زمین شناسی، مکان قرار گیری این بانک بذر در بهترین نقطه طبیعی طراحی شده است. دمای این منطقه به طور طبیعی هیچ گاه از ۳ تا ۵ درجه سانتی گراد تجاوز نمی کند.


بانک بذر دارای بافت ماسه سنگ است که سبب پایداری بالای اتاق‌های ذخیره سازی می شود. هر اتاق ذخیره سازی دارای عمقی ۲۰ متری، عرضی ۱۰ متری و ارتفاعی ۶ متری است. عموم مردم در جهان با خطر انقراض گونه‌های جانوری آشنا هستند اما کمتر اطلاعاتی درباره خطر انقراض گیاهان دارند. استفاده از مکان امروزی سوالبارد به منظور ذخیره سازی بذر به سال ۱۹۸۳ میلادی باز می گردد. در سال ۱۹۸۹ میلادی گروه مطالعاتیIBPGR مطالعات خود را برای ایجاد بانک جهانی ذخیره بذر در سوالبارد آغاز کرد. دولت نروژ در همکاری با جامعه بین المللی و برای خدمت به بشریت اقدام به حمایت و تأمین بودجه ساخت این مرکز کرد و سازمان فائو وIBPGR هزینه‌های عملیاتی، اداری و مراقبتی را بر اساس تأمین بودجه از صندوق‌های جهانی و کمک‌های بشر دوستانه بر عهده گرفتند. این مرکز در فاصله یک کیلومتری از فرودگاه لانگیرباین قرار دارد. ارتفاع آن ۱۳۰ متر بالاتر از سطح دریا و به شکل کاملاً زیر زمینی طراحی شده است.


خزانه جهانی بذر سوالبارد


یکی از راهرو های خزانه جهانی بذر سوالبارد

یکی از انبار های خزانه جهانی بذر سوالبارد
 

اتاق کارکنان قبل از ورود به خزانه جهانی بذر سوالبارد 

در فلزی خزانه جهانی بذر سوالبارد

طول عمر این مرکز بنا بر تخمین گروه مهندسی طراحی و ساخت، نامحدود است. این مرکز به شکل کامل در داخل کوه ساخته شده است و تغییرات اقلیمی تأثیری بر آن نخواهد داشت. طراحی این مرکز به شکل سه اتاق مجزا از هم به وسیله کریدور است که هر اتاق ظرفیت ذخیره سازی بیش از ۵ر۱ میلیون بذر را دارد و هر اتاق با کمک برق فراهم شده از نیروگاه‌های محلی، دمای منهای ۱۸درجه سانتی گراد دارد. فاصله سر در ورودی آن نیز که به وسیله یک راهرو از  اتاق‌ها جدا شده، یک صد متر است. نیمه بیرونی تونل ورودی با یک لوله فولادی با قطر حدود پنج متر، عایق شده است که سبب می شود تا هیچ گونه برف، یخ، سنگ و قطعات جامد به داخل آن نفوذ نکند. اتاق‌های داخلی مرکز نیز توسط انفجار کوه و حفاری‌های دقیق مهندسی، ایجاد شده اند و در بخش‌های مورد نیاز از بتن مسلح و پیچ و مهره فولادی برای ایجاد مقاومت بیشتر، به کار رفته است. سطح راهرو‌های داخلی مرکز نیز آسفالت شده است. روشنایی نیز در سراسر مسیر و اتاق‌ها وجود دارد و با استفاده از سیستم‌های مداربسته، کنترل شبانه روزی بر فعالیت‌های مرکز صورت می پذیرد.

اختلافات بین تولیدکنندگان بذر به شیوه تجاری و کشورهای دارای ذخیره ژنتیک گیاهی، سبب شده تا مرکز جهانی بذر سوالبارد، امکان تبادل بذر نداشته باشد و از سیاست‌های این مرکز، ارایه ندادن بذر گیاهان به متقاضیان سایر کشورها است. سوالبارد در قلمرو کشور نروژ، در منطقه‌ای به دور از جنگ و درگیری، دارای امنیت بالا و در منطقه ای بکر و دست نخورده قرار دارد. سوالبارد دارای موقعیت جدا شده در اقیانوس، بین ۷۴ درجه و ۸۱ درجه شمالی است و فقط یک هزار کیلومتر با قطب شمال فاصله دارد.

*محمدمهدی امیری خوریه، کارشناس گیاهان دارویی و معطر


جمعه 26 آبان 1396

ویرایش نشده ها

نویسنده: اسپینوی   طبقه بندی: قصه های قبیله، 

درباره آرامبخشم پرسیدن ..
از خنده هات گفتم !

جمعه 26 آبان 1396

روح ایرانی مرسدس بنز کیست ؟

نویسنده: اسپینوی   طبقه بندی: تکنولوژی های روز دنیا، 

باورکردنی نیست اما پس از اینکه طراحان ایرانی در برندهای معتبری از قبیل رنو، کیا هیوندای، جنرال‌موتورز و ب.ام.و دعوت به کار شدند و خودروهایی جذاب و عامه‌پسند خلق کردند، حالا مرسدس بنز نیز با نیروی جادویی یک جوان ایرانی به نام محمدحسین امینی یکتا دست به تحولی ساختاری در سه رده از محصولاتش زده و موفقیت بسیاری به دست آورده است. داستان از این قرار است که سال گذشته به شکلی محدود خبرهایی از طراحی نسل جدید ون‌های کاری شرکت مرسدس بنز توسط حسین امینی طراح جوان ایرانی منتشر شد و سپس عکس‌هایی از وی دیده شد که او را در کنار نسل جدیدی از کامیون‌های مرسدس بنز نشان می‌داد، تصاویری که تایید می‌کرد امینی مستقیما طراحی هر یک از ان محصولات را برعهده گرفته است.
روح ایرانی مرسدس بنز

حال اما شب گذشته امینی در خلال یک رویداد خبری در کنار نسل جدید خودروی اسمارت دیده شده و وی تایید کرده نسل نوین خودروی شهری کوچک مرسدس بنز را طراحی کرده است. با این اتفاق وی به یکی از ارکان اساسی استودیوی طراحی مرسدس بنز تبدیل شده که با مدیریت گوردون واگنر تلاش دارند هویتی نوین برای قدیمی‌ترین خودروساز جهان دست و پا کنند.

روح ایرانی مرسدس بنز 

امینی که در سابقه کاری خود تاسیس شرکت طراحی ساوین و همکاری در طرح نهایی سمند را دارد، در دوره کاری خود در ایران علاوه بر کار روی خودروی ملی، در زمینه طراحی یک آمبولانس، یک مینی‌بوس و چند کامیون و کامیونت فعالیت مستمر داشته است. امینی همچنین عضو تیم همکار ساخت خودروی الکتریکی در دو گروه تخصصی بوده و سابقه همکاری با دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه تهران را دارد. متاسفانه نبود زمینه فعالیت جدی در ایران برای حسین امینی باعث شده تا او در میلان ایتالیا ادامه تحصیل داده و وارد یکی از بهترین دانشکده‌های طراحی صنعتی در جهان شود.

 روح ایرانی مرسدس بنز

وی که به گواه صفحه رسمی خود در اینستاگرام عاشق خودروهایی با دیزاین خاص مثل آستون مارتین دی بی4 است، برای تز پایان‌نامه خود در مقطع کارشناسی ارشد طراحی خودرو در دانشکده طراحی خودرو میلان اقدام به طراحی یک نمونه مفهومی و دید از لامبورگینی با نام گانادور کرد که در جشنواره‌های طراحی خودرو در اقصی‌نقاط جهان جوایز بسیاری را برای او به ارمغان آورد. در واقع حسین امینی به لطف همین طرح به شهرتی فراگیر رسید و وب‌سایت‌های خودرویی جهان گزارش هایی از سبقه کاری وی و فعالیت‌هایش منتشر کردند. وی فرم مدل گانادور را با الهام از لانچیا استراتوس و آلفا رومئو کارابو طراحی کرد و به دلیل خطوط استوار و وفاداری عمیق به ارزش‌های اصیل هنر طراحی خودرو در محصولات ایتالیایی، از سوی شرکت مرسدس بنز دعوت به کار شد.

روح ایرانی مرسدس بنز 
با ورود وی به مرسدس بنز، امینی یکتا در کنار دیگر اعضای گروه طراحی مرسدس بنز روی نسل جدیدی از خودروهای تجاری این شرکت کار کردند و حاصل آن پروژه اوربان تراک (urbanetruck) یا کامیون شهری، و نیز ویژن ون (vision van) بود. شاهکار او اما نسل جدید خودروی اسمارت فور تو است که با داشتن طرحی انقلابی توانسته در مدتی کوتاه به سرخط خبری بسیاری از رسانه‌های خودرویی جهان تبدیل شود و امیدها برای بازگشت دوباره اسمارت به روزهای اوج را زنده نموده است. امینی در طراحی این خودرو با استفاده از درب‌های شفاف کناری، فرم سیال بدنه و نیز به کارگیری خطوط نرم، محصولی شهری و جذاب را در رده مینی‌هاچ بک‌های شهری پدید آورده است.
 روح ایرانی مرسدس بنز

 

محمدحسین امینی یکتا کیست؟

 روح ایرانی مرسدس بنز

امینی یکتا که هم‌اکنون 32 سال سن دارد پس از بیژن، کوروش منصوری، آرش فربد، هرمیداس اتابکی، نادر فقیه‌زاده وسیدجوادغفاریان نیز یکی دیگر از استعدادهای برجسته صنعت خودرو است که به دلایل متعدد از جمله سطح بسیار پایین دانش طراحی خودرو در ایران عازم کشورهای اروپایی شده و همه هنر و نبوغ خود را به خدمت برجسته‌ترین برندهای صنعت خودروسازی درآورده است. آن‌گونه که جستجوی ما نشان می‌دهد، محمدحسین امینی یکتا متولد سال 1364(1975 میلادی) بوده و فوق‌لیسانس طراحی صنعتی خوانده است.

 روح ایرانی مرسدس بنز

در تهران و میلان روی طراحی خودرو کار کرده و هم‌اینک مقیم آلمان است. او که به دو زبان آلمانی و انگلیسی تسلط دارد مشهورترین‌ کارش را لامبورگینی گانادور می‌داند که به شکلی گسترده نامش را در صنعت خودرو مطرح کرد. گانادور که طرحی مدرن از یک مدل قدیمی برند لامبورگینی به نام کانتاش است، همچون سایر ساخته‌های این شرکت ظاهری خشن و مهیب دارد. این طرح تنها به صورت مفهومی یا کانسپت ساخته شد و هرگز رنگ خط تولید به خود ندید.

آیا او طراح سمند است؟

روح ایرانی مرسدس بنز 

تیم طراحی سمند که ابتدا از حلقه چند استاد دانشگاه و تعدادی از نیروهای جوان ایرانی شکل گرفت بعدها به محملی برای زایش چند طراح برجسته تبدیل شد و از دل آن گروه کسانی مثل حسین امینی یکتا بیرون آمد که شب گذشته در آلمان در کنار خودروی تازه خود یعنی «اسمارت فور تو ویژن» عکس یادگاری می‌گرفت. امینی که هم‌اکنون جزو استودیو طراحی دایملر آجی (Daimler AG) جزو حلقه اول طراحان شرکت ایران‌خودرو است که در دوره‌ای به فیس‌لیفت سمند، مینی‌بوس بنز، کامیونت بادسان و کامیون بنز نارنجی پرداخته و نتایج به نسبت خوبی نیز از تلاش آنها حاصل شد. او که در یکی از معدود اتفاقات خوب و خاطره‌انگیز صنعت خودروی ایران یعنی طراحی سمند نقش داشته کارنامه قابل تاملی دارد.

مهاجرت، آغاز اوج گیری

امینی پس از پایان تحصیلات و در دومین قدم جدی، به استودیوی طراحی مرسدس بنز گام نهاد و به لطف دید عمیق و البته وسیع خود از طراحی خودرو، کانسپت ویژن ون را که نگاهی نو به ون‌های کاری شهری دارد در قالب یک مرسدس بنز طراحی کرد و از قضا با استقبال بسیار زیادی روبرو شد. این ون که به شکلی انقلابی از آخرین تکنولوژی‌های ارتباطی مثل رادار‌های سیار در قالب دو پهپاد استفاده می‌کند، به شکلی جالب و عجیب جادار است و می‌تواند ضمن بارگیری حجم عظیمی از وسایل، زمینه راحتی و رفاه سرنشینان خود را مهیا کند. این خودرو احتمالا نسل جدید مرسدس بنز ویانو یا وی کلاس خواهد بود که سال آینده قرار است تولید شود.

روح ایرانی مرسدس بنز

دومین حرکت امینی در مرسدس بنز خلق کامیون جدید این شرکت بود که به شکلی انقلابی، محصولات سنگین و تجاری این شرکت را از گذشته جدا کرده و ضمن استفاده از خطوط اصیل این برند آلمانی، روحی جدید به کشنده‌های مرسدس بنز که قرار است الکتریکی شوند، تزریق کرد. گویا قرار است این خودرو به عنوان نسل جدید کامیون های شرکت مرسدس بنز به زودی تحت نام آتگو تولید شود.

روح ایرانی مرسدس بنز 
سومین و آخرین ابداع او در حوزه طراحی خودرو یک انقلاب در زمینه مینی خودروهای شهری است که ظاهری جسورانه دارد. درها به شکل پروانه رو به عقب باز شده و هواکش سپر جلو به شکل یک صفحه هشداردهنده پیام‌هایی را برای رانندگان جلویی منتشر می کند. این خودرو که نمونه ای الکتریکی و البته کاربردی است، احتمالا به زودی به عنوان نسل جدید خودروی کوچک اسمارت به بازار معرفی خواهد شد.
 
روح ایرانی مرسدس بنز

پایان ماجرا اینکه، داستان تولید خودروی ملی ایران هرچه در آغاز شیرین به نظر می‌رسید اما در ادامه به تلخ‌ترین شکل ممکن به بار نشست و همه را ناامید کرد. با این حال از دل همین اتفاق به ظاهر ساده تجربیاتی نمود پیدا کرد که امروز منبع الهام و امید است و می‌تواند ما را به آینده صنعت خودروی ایران امیدوار نگه دارد. نمونه اش همین محمدحسین امینی یکتا که امروز در قله می درخشد.

 

سه شنبه 23 آبان 1396

# پست موقت

نویسنده: اسپینوی   طبقه بندی: رسانه (ایران، بین الملل)، 

از همین تریبون اعلام میدارم  که :
قرار نیست شما بتوانید مطالب رمز دار را بخوانید !
.
.
.

در این وبلاگ
22040 پست آپ شده  است که تعداد بیشماری از انها مربوط به جذابیت های برق، در ستایش معماری، تکنولوژی های روز دنیا و اطلاعات علمی
 می باشد که همگی بدون رمز و در معرض دید عموم خوانندگان ما قرار دارند !

مدیر این وبلاگ در رمز دار کردن تعداد بسیار معدود از پست های این وبلاگ اختیار تام ! دارد.


حله گندم؟

یکشنبه 21 آبان 1396

ویرایش نشده ها

نویسنده: اسپینوی   طبقه بندی: قصه های قبیله، 

اینکه همه راه ها رو ببندیم
تا اونی که میخوائیم نره، چه فایده داره؟
اتفاقا ! باید همه راه ها رو براش باز کنیم و  ..
اون !
موندن رو انتخاب کنه !

# در قفس را باز بگذار.
    پرنده اگر عاشق باشد، روی شانه هایت می نشیند...!


یکشنبه 21 آبان 1396

تلسکوپ هابل چگونه کار می کند؟

نویسنده: اسپینوی   طبقه بندی: تکنولوژی های روز دنیا، 

سال پیش در روز ۲۴ آوریل ۱۹۹۰، پس از چندین دهه برنامه ریزی و توسعه، هابل زمین را برای قرار گرفتن در مدار ترک گفت. سفر این تلسکوپ فضایی خالی از خطر هم نبود و مرتبا با تاخیر روبرو می شد اما سرانجام به کشفیات علمی مختلفی دست یافت و به لطف آن بشر توانست عکس های تاریخی مختلفی را از سیارات، کهکشان ها، غبارهای کیهانی و … بگیرد و حتی این تلسکوپ فراتر از عمر ۱۰ ساله خود دوام آورد.

Hubble_01هابل چیست؟

تلسکوپ فضایی هابل یک دستگاه ۱۱ تنی به اندازه یک اتوبوس است و در ارتفاع ۵۴۷ کیلومتری از سطح زمین با سرعتی که در برخی موارد به ۱۷۰۰۰ مایل بر ساعت می رسد به دور زمین می چرخد. هابل با این سرعت می تواند هر ۹۷ دقیقه یک دور به گرد زمین بچرخد که حدودا می شود ۱۵ بار در روز. این تلسکوپ مجهز به دستگاه های مختلفی است که انرژی خود را از طریق نور خورشید تامین می کنند و می توانند در نور قابل رویت، پرتو فرابنفش و طول موج های نزدیک به مادون قرمز از فضا عکس بگیرند.

علیرغم این، اگر هابل روی زمین مستقر بود بسیاری از ابزارها و تجهیزات در نظر گرفته شده برای آن بی فایده بودند. به بیان دیگر، این تجهیزات خوب کار می کنند چون فراتر از جو زمین قرار دارند؛ جوی که مانع از دیدن هستی برای ساکنین این کره خاکی می گردد. از دکتر پاتریک مک کارتی، مدیر پروژه تلسکوپ عظیم Magellan سوال شد که چرا علیرغم ساخت مستمر تلسکوپ های مستقر روی زمین، مشاهدات فضایی از طریق دستگاه هایی مانند هابل تا این اندازه اهمیت دارد و وی پاسخ داد:

ما از روی زمین نمی  توانیم مقادیر قابل توجه از نور فرابنفش را به خاطر وجود لایه های مختلف ببینیم. در حالی که، می توان از تلسکوپ های فضایی مجهز به دستگاه های نوری برای مطالعه مناطق نزدیک به زمین که محل تولد ستاره های جدید هستند، استفاده نمود. علاوه بر این، امکان بررسی بخش های مشخصی از طیف مادون قرمز، بهتر فراهم می گردد و ستاره شناسان با مشاهده این امواج نوری می توانند کهکشان ها را در نخستین مراحل شکل گیری هستی مورد مطالعه قرار دهند.

هابل یکی از چهار رصدگر عظیم ناسا در کنار اسپیتزر، کامپتون و چاندرا است. تلسکوپ اسپیتزر تجهیرات مادون قرمز و فراتر از آن را حمل می کند؛ کامپتون در زمینه پرتوهای گاما تخصص دارد و چاندرا رصدگری برای پرتو ایکس است.

غول ستاره‌ای مرکز این تصویر، RS -سگان تازی نام دارد که در فاصله ۶۵۰۰ سال نوری از زمین و در بستر مرگ قرار دارد. عکس از هابل

هابل چگونه کار می کند؟

این تلسکوپ تعدادی دوربین و تجهیزات علمی را با خود حمل می کند که به ترتیب عکس های بی نظیری از فضا گرفته و داده ها را تحلیل می کنند. آن دوربین ها به خودی خود توانایی گرفتن عکس را ندارند و درست مانند دوربین های معمولی که برای کار کردن به لنز نیاز دارند، برای کار کردن به آینه احتیاج دارند. هابل یک آینه اصلی بسیار بزرگ دارد که قطر آن به ۲٫۴ متر می رسد (در تلسکوپ ها هرچه آینه بزرگ تر باشد بهتر است) و نور را به آینه ثانویه می تاباند.

آن نور پس از تابیده شدن روی آینه ثانویه مجددا به مرکز آینه اصلی انعکاس می یابد. در این قسمت حفره ای قرار دارد که به ابزارهای علمی داخل تلسکوپ منتهی می گردد و در مرحله بعد، دوربین ها از آنچه توسط آینه ها منعکس می گردد به صورت سیاه و سفید عکس می گیرند. ناگفته نماند که همه عکس های روشن و رنگی که به صورت مستمر توسط ناسا و آژانس فضایی اروپا منتشر می شوند در اصل ترکیبی از دو غلظت نور هستند و رنگ ها در مرحله بعدی به آنها اضافه می گردند.

هابل؛ یک تاریخ

صحبت ها در مورد ساخت یک تلسکوپ فضایی در دهه ۱۹۴۰ میلادی آغاز گشت با این همه، ساخت هابل عملا تا دهه ۱۹۷۰ میلادی شروع نشد. این تلسکوپ بودجه ای بالغ بر یک میلیارد دلار را به خود اختصاص داد و ناسا نیز برای تامین آن مجبور شد دست به دامن رقبای اروپایی اش شود. در ادامه آژانس فضایی اروپا نخستین دستگاه ها و پنل های خورشیدی را در اختیار هابل گذاشت و از این طریق دست کم ۱۵ درصد از زمان رصد این تلسکوپ را به ستاره شناسان خود اختصاص داد.

تلسکوپ هابل با شاتل دیسکاوری به فضا پرتاب شد.

تلسکوپ هابل با شاتل دیسکاوری به فضا پرتاب شد.

اما پروسه ساخت این تلسکوپ آنطور که ناسا پیش بینی کرده بود هم ساده نبود و آژانس مجبور بود به خاطر بروز برخی مشکلات با پیمانکاران خود، چندین مرتبه فرایند ساخت آن را متوقف نماید. عاقبت در آوریل ۱۹۹۰ میلادی، هابل از منطقه کیپ کاناورال در کالیفرنیا به فضا پرتاب شد اما مشکلات این آژانس به اینجا هم ختم نشد: کمی بعد از آنکه نخستین سری از عکس های گرفته شده توسط هابل به زمین مخابره شد، پژوهشگران متوجه مشکلی در رابطه با آن شدند.

مشکل چه بود؟ نوعی نقص اپتیکال کوچک اما جدی که تحت عنوان انحراف کروی از آن یاد می شد. رابرت آرنتز در جریان مصاحبه ای این مشکل را اینگونه توضیح داد که: «این یعنی لبه بالایی آینه بیش از اندازه تخت بود و عمق آن به بیشتر از چهار میکرون نمی رسید که این کمتر از ضخامت یک تار مو است.» ناگفته نماند که اغلب تجهیزات به کار گرفته شده در هابل و همچنین مجموعه آینه های قابل حرکت و خمیده آن با نام جایگزین های محوری اصلاح اپتیک تلسکوپ فضایی یا COSTAR که برای حل مشکل انحراف کروی تهیه شدند تامین گردیدند. خوشبختانه هابل به گونه ای طراحی شده بود که فضانوردان می توانستند آن را در حال حرکت داخل مدار تعمیر و به روز رسانی کنند و باید بگوییم که این تنها تلکسوپی است که ساخته شده تا سرویس رسانی شود.

بنابراین در دسامبر سال ۱۹۹۳، تیمی از فضانوردان عازم فضا شدند تا آینه های اضافی دیگر را به این تلسکوپ متصل نمایند. اما آنطور که جان تروچ می گوید نصب COSTAR نیز چالش فنی دیگری بود. لازم بود که این تجهیزات به صورت کاملا ایمن در داخل جعبه ای به اندازه یک باجه تلفن بسته بندی شوند تا توان تحمل فشار و حرکات شدید فضاپیمای شاتل در حین پرتاب را داشته باشند. در مرحله بعد باید فضانوردان یک راهپیمایی فضایی داشته باشند و آن را «با استفاده از یک بازوی رباتیک در موقعیت اصلی اش با دقت یک دهم میلیمتر نصب نماید.»

این تصویر کهکشان مارپیچی M100 را قبل و بعد از تعمیر تلسکوپ هابل نشان می دهد که تصویر سمت راست از وضوح بیشتری برخوردار است.

این تصویر کهکشان مارپیچی M100 را قبل و بعد از تعمیر تلسکوپ هابل نشان می دهد که تصویر سمت راست از وضوح بیشتری برخوردار است.

COSTAR در جریان پنجمین و آخرین ماموریت سرویس رسانی هابل در سال ۲۰۰۹ میلادی از بدنه این تلسکوپ جدا شد و حالا دیگر تمامی تجهیزات آن دارای سیستم های اصلاح کننده داخلی هستند و می توانند مشکل انحراف نور را برطرف نمایند. در جربان همان ماموریت ابزارها و تجهیزات تازه ای از جمله “دوربین دید گسترده ۳” به هابل افزوده شد که در قیاس با دیگر دوربین های مورد استفاده در آن، رزلوشن و میدان دید بیشتری داشت. این دوربین سطح توانایی تلسکوپ را به میزان قابل توجهی بالا برد و به لطف آن عکس های شفاف تری از هابل به دست آمد.

چه کسی از هابل استفاده کرده و آن را نگهداری می کند؟

برخلاف آنچه احتمالا تصور می کنید صرفا ناسا یا پژوهشگران آژانس فضایی اروپا مجاز به استفاده از هابل نیستند. ناسا همه ساله هزاران پیشنهاد را از دانشمندان سراسر دنیا برای استفاده از این دستگاه دریافت می کند و در مرحله بعد، تیمی از دانشمندان پیشنهادات دریافتی را مورد بررسی قرار داده تا مشخص نمایند که کدام مطالعات را انجام داده و از کدامیک صرف نظر کنند. پس از این مرحله، تیم های منتخب می توانند برای مدت یک سال ذسترسی اختصاصی به هابل داشته باشند و پژوهش های خود را با استفاده از آن انجام دهند.

فعالیت فضاپیمای شاتل از سال ۲۰۱۲ میلادی متوقف شد و به همین دلیل دیگر هیچ ماموریتی برای سرویس دهی به هابل انجام نخواهد شد و تجهیزات مختلف موجود در آن شامل دوربین ها (که همگی شان هم انرژی مورد نیاز خود را از خورشید می گیرند) تا ابد در فضا باقی می مانند. البته ناگفته نماند که تیمی متشکل از مهندسان و پژوهشگران کامپیوتر از مرکز پروازهای فضایی ناسا و موسسه علوم تلسکوپ فضایی همچنان سلامت و عملکرد هابل را از روی زمین مورد پایش قرار خواهند داد.

عکسی از سحابی "ستون های آفرینش" که در سال 1995 و 2015 توسط تلسکوپ هابل ثبت شده اند.

عکسی از سحابی “ستون های آفرینش” که در سال ۱۹۹۵ و ۲۰۱۵ توسط تلسکوپ هابل ثبت شده اند.

پژوهشگران ناسا همچنین قرار است که پیش از موسسه علوم تلسکوپ فضایی به کلیه اطلاعات مخابره شده از هابل دسترسی یافته و آنها را مورد بررسی قرار دهند. دانشمندان این مرکز نیز موظفند که اطلاعات دریافتی نظیر طول موج ها یا سطوح روشنایی را به واحدهایی تبدیل نمایند که برای ما قابل درک باشند و سپس آنها را روی اینترنت آپلود کنند تا دانشمندان سراسر دنیا به آنها دسترسی داشته باشند.

کشفیات و عکس های علمی قابل توجه

به لطف هابل ما می توانیم سفری به گذشته داشته باشیم چراکه عکس های گرفته شده توسط آن وضعیت هستی را حتی پیش از آنکه منظومه خورشیدی وجود داشته باشد به تصویر می کشند. یکی از جالب ترین عکس های گرفته شده توسط این تلسکوپ دورترین که “میدان دید فرا ژرف هابل” نام دارد ۱۰ هزار کهکشان در را در یک نقطه ی کوچک به تصویر می کشد و تصویر مورد علاقه بسیاری از دانشمندان است.

برای تهیه این عکس ناسا باید یک منطقه خالی را در آسمان می یافت که بیش از اندازه نیز باریک باشد. در مرحله بعد لازم بود هابل را به گونه ای تنظیم نمایند که تا چندین سال، در بازه های زمانی ۱۰ روزه از آن موقعیت تصویر بگیرد. عکسی که در بالا می بینید شارپ ترین تصویر تهیه شده تا به امروز است که با استفاده از تصاویر تهیه شده از سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۵ تهیه شده. به خاطر فاصله زیاد کهکشان ها تا کره زمین و زمانی که طول می کشد نور از آنها به ما برسد، تصویر پایانی، کهکشان های جوانی را نشان می دهد که حدودا نیم میلیارد سال پس از بیگ بنگ به وجود آمده اند.

تصویر، فرا ژرف هابل نمونه‌ ای از قدیمی‌ترین کهکشان‌هایی است که بشر تاکنون دیده است.

علاوه بر این، مشاهدات هابل روی نوع خاصی ستاره اطلاعات مورد نیاز برای تخمین دقیق سن هستی را فراهم کرد. گفته می شود که ۱۳٫۷ میلیارد سال از تولد هستی می گذرد و این در حالی است که پیشتر این رقم برابر با ۱۵ یا ۱۶ میلیارد سال برآورد شده بود. حالا هابل به شواهد محکمی دست یافته که نشان می دهد سیاه چاله های عظیمی در مرکز کهکشان ها وجود دارند و حتی توانسته رنگ یک سیاره ی فرا خورشیدی را برای نخستین بار مشخص نماید. به تازگی اما، این تلسکوپ پژوهشگران را یاری داده تا شواهدی را دال بر وجود یک اقیانوس درست زیر قله یخی بزرگ ترین قمر مشتری یعنی گانیمد پیدا کنند. هابل همچنین درک ما از چرخه عمر ستاره ها را متحول نمود و میزان ماده سیاه موجود در هستی را (سه چهارم توده هستی) مشخص نمود.

تکنولوژی های گرفته شده از هابل

همچون بسیاری پروژه های دیگر ناسا، تکنولوژی های توسعه یافته برای هابل راه را برای دستیابی به پبشرفت های دیگر هموار کردند. برای مثال توسعه دهندگان ربات جراحی داوینچی از تکنولوژی های به خدمت گرفته شده در بازوی رباتیک هابل برای ساخت آن بهره گرفتند. همین مساله در مورد تیم کانادایی توسعه دهنده یک ربات جراح دیگر به نام neuroArm نیز صادق است. علاوه بر این، یکی از قطعات به کار رفته در تجهیزات هابل به نام سیستم تصویر برداری طیف نور تلسکوپ فضایی نقشی(Space Telescope Imaging Spectrograph) کلیدی در ساخت یک دستگاه تشخیص سرطان سینه داشت.

خداحافظ هابل، سلام جیمز وب

هنوز لحظه وداع با هابل نرسیده. درست است که حالا سن و سالی از این تلسکوپ می گذرد اما هابل هنوز هم قدرتمند عمل می کند و برخی از دانشمندان باور دارند که قطعات و تجهیزات به کار گرفته شده برای آن می توانند تا سال ۲۰۲۰ دوام بیاورند. در حال حاضر از این دستگاه در پروژه های متنوعی بهره گرفته می شود که از آن جمله می توان به “زمینه های مرزی” اشاره کرد که با کمک دیگر تلسکوپ های ناسا از جمله اسپیتزر خوشه های کهکشانی دیگر را تحت نظر می گیرد.

تصویری هنری از تلسکوپ فضایی جیمز وب جانشین تلسکوپ هابل

در سال ۲۰۱۸، تلکسوپ فضایی جیمز وب راهی مدار زمین می شود. این دستگاه جدیدتر، قدرتمندتر و البته گران تر بوده و ابعادی به اندازه یک زمین تنیس دارد و قطر آینه در نظر گرفته شده برای آن دست کم سه برابر هابل است. قرار است که جیمز وب از فاصله ای دورتر (حدودا ارتفاع ۹۳۰۰۰۰ مایلی) به دور زمین بگردد یا دست کم چهار برابر دورتر از ماه قرار بگیرد. برخلاف هابل که بهترین عملکرد را با نورهای قابل رویت و فرابنفش از خود به نمایش می گذارد، جیمز وب برای عملکرد با استفاده از نور مادون قرمز بهینه سازی شده. توانایی بهتر این تلکسوپ برای تصویر برداری در نور مادون قرمز نسبت به پیشینیانش بدان معناست که می توان از طریق آن محل شکل گیری ستاره ها و سیارات را رصد کرد و به زمان های دورتری در گذشته باز گشت.

همانطور که گفته شد، تا از رده خارج شدن هابل زمان زیادی باقی است اما هابل بی تردید روزی از مدار خارج می شود و در این میان عوامل زیادی اثرگذارند که پرتوهای خورشیدی بزرگ ترینشان است چراکه می توانند در اثر گذشت زمان قطعات تلسکوپ را خراب کنند. ناسا در اصل تصمیم داشت که هابل را پایین بیاورد و آن را در موزه ای در معرض دید عموم قرار دهد و از طرفی، این تلسکوپ به گونه ای طراحی شده که تنها می تواند به شاتل متصل شود و راکت های مدرن امروزی نمی توانند به زمین باز گرداندنش اما قادرند که آن را در داخل اقیانوس فرود آورده یا با بالابردن ارتفاع حرکتش کاری کنند که چندین صده بیشتر در مدار باقی بماند. هر وقت که زمانش برسد، ناسا تصمیم خواهد گرفت که با این تلسکوپ سالخورده چه کند و در صورتی که تصمیم بگیرد آن را به حال خود رها کند، به تدریج تسلیم جاذبه شده و از سال ۲۰۳۷ میلادی اندک اندک وارد جو زمین خواهد شد.

سایت علمی بیگ بنگ/ منبع: engadget



«کوشکی» و «دلبر» نام دو یوزپلنگ ایرانی خبرساز است که به ترتیب در تاریخ‌های ۱۱ و ۱۲ آذرماه سال ۹۳ به ترتیب از خراسان شمالی و سمنان به تهران و پارک پردیسان منتقل شدند. در حال حاضر ۵ زیرگونه یوز در جهان شناسایی شده که به ترتیب عبارتند از:

۱) یوز جنوب آفریقا یا یوز نامیبیایی(Acinonyx jubatus jubatus) که پرتعداد و در عین حال سالم‌ترین جمعیت یوز را در دنیا دارد ۲) یوز شرق یا یوز تانزانیایی(Acinonyx jubatus fearsoni) ۳) یوز شمال‌شرق یا یوز سودان(Acinonyx jubatus sommerringi) ۴) یوز شمال‌غرب(Acinonyx jubatus heiki)  ۵) یوز شمال آفریقا تا مرکز هندوستان (Acinonyx jubatus venaticus) که از این ۵ زیرگونه مورد آخر تنها در کشور ما زیست می‌کند و سایرین متعلق به قاره آفریقا هستند. یوزهای آسیایی در مقایسه با خویشاوندان آفریقایی جثه به نسبت کوچک‌تری دارند و موهای پشت گردن و زیرشکم آن‌ها در فصولی خاصی از سال (بالاخص فصل پاییز) بلندتر از زیرگونه‌های آسیایی است.کوشکی و دلبر در حال حاضر تنها نماینده‌های یوزهای آسیایی (ایرانی) هستند که در اسارت زندگی می‌کنند.

کوشکی از کجا به تهران آمد؟

کوشکی یوزپلنگ نری است که در سال ۱۳۸۶ آنهم زمانی که توله چند ماهه‌ای بود توسط یکی از علاقمندان به حیات‌وحش به سازمان حفاظت محیط‌زیست تحویل داده شد. نام این یوزپلنگ نر برگرفته از نام فامیل آقای کوشکی همان فردی است که وی را به سازمان حفاظت محیط‌زیست تحویل داد. ظاهرا آقای کوشکی این توله را از یکی از چوپانان بومی منطقه میاندشت گرفته بودند که به دلیل ناآگاهی توله را از مادر جدا کرده بود.

این توله پس از چند ماه نگهداری در پارک طبیعت پردیسان، به محوطه ۱۲ هکتاری واقع در پناهگاه حیات‌وحش میاندشت که در نزدیکی زیستگاه اصلی او بود منتقل شد و از آذرماه سال ۹۳ نیز در تهران، مرکز تحقیقاتی یوز آسیایی واقع در پارک طبیعت پردیسان نگهداری می‌شود.

دلبر کیست؟

کوشکی به دلیل آنکه یک سال اول را در کنار مادر نبوده و آموزش‌های لازم جهت بقا در طبیعت را نیاموخته دیگر توان بازگشت به طبیعت را ندارد. عکس از هومن جوکار

دلبر نام یک یوز ماده است که در زمان تولگی (۳ الی ۴ ماهگی) توسط سگ‌های گله یک چوپان افغان‌ها در بهار سال ۱۳۹۰ در منطقه توران به دام افتاد. چوپان افغان‌ها تصمیم به نگهداری از دلبر می‌گیرد. اما پس از مدتی چوپان دیگری به نام علی، متوجه حیوان عجیبی در بین گله چوپان افغان‌ها می‌شود. علی را می‌توان ناجی دلبر نامید چرا که وی توله را از چوپان افغان‌ها می‌گیرد و به منزل خود می‌آورد.

خوشبختانه منزل علی در نزدیکی پاسگاه محیط‌بانی تجور بوده و بلافاصله محیط‌بانان را از این موضوع مطلع نموده و توله یوز را به محیط‌بانان تحویل می‌دهد. دلبر بعدها به محیط فنس‌کشی‌شده‌ای در پارک ملی توران منتقل شد و در آذر سال ۹۳ هم به تهران آمد.

چرا کوشکی و دلبر توان بازگشت به طبیعت را ندارند؟

دلبر تنها یوز آسیایی ماده در اسارت است که سرنوشت کم و بیش مشابهی با کوشکی داشته است. عکس از علی محمدی

از آنجایی توله یوزها شکار کردن را از مادر در سن یک سالگی یاد می‌گیرند لذا این دو توله با کمال تاسف امکان بازگشت به طبیعت را نداشته و ندارند. این دو نه‌تنها آموزش‌های لازم برای شکار را از مادرشان دریافت نکرده‌اند بلکه حتی بلد نیستند که در برابر شکارچیانی قوی‌تر مانند پلنگ چگونه باید از خود حفاظت کنند و به همین دلیل است که اهمیت بالای آن‌ها سبب شده که تحت شرایط بسیار کنترل‌شده در پارک طبیعت پردیسان نگهداری شوند.

بدیهی است که این دو به دلیل سن کم و عدم توانایی در شکار در زمان تولگی نیز مجدد رهاسازی نشده‌اند، اگر در همان زمان مجدد رهاسازی می‌شدند به طور قطع محکوم به مرگ بودند. شرایط خاص نگهداری آن‌ها در پارک طبیعت پردیسان سبب شده که به طور مستمر تحت نظارت دامپزشک باشند و بنا به همین حساسیت‌ها نیز امکان دسترسی به آن‌ها برای عموم وجود ندارد. کوشکی و دلبر هم‌اکنون با خرگوش زنده و گوشت گوسفند تغذیه می‌شوند.

چرا کوشکی و دلبر در تهران هستند؟

عدم مهارت کوشکی و دلبر در زمان شکار به خوبی مشخص است، علیرغم اینکه آن‌ها به واسطه غریزه شکارهایی را که انسان‌ها در اختیارشان می‌گذارند، می‌گیرند اما واقعیت این است که مهارت‌های خاص یوزهای در طبیعت را ندارند. عکس از علی محمدی

صحبت‌های زیادی هنوز هم در دنیای مجازی وجود دارد مبنی بر اینکه چرا یوزها را فرضا از زمین ۱۲ هکتاری میاندشت به تهران آلوده منتقل کرده‌اند؟ جواب این پرسش به طور مشخص این است که هدف از پروژه تکثیر در اسارت یک کار تحقیقاتی بوده است در نتیجه دسترسی دائمی کارشناسی به یوزها امری بسیار مهم بود یعنی یوزها باید به جایی منتقل می‌شدند که بتوان در کم‌تر از ۲ الی ۳ ساعت به آن ها دسترسی داشت. اما چرا؟ بدیهی است که اگر از کوشکی و دلبر توله‌ای متولد شود، در روزهای نخست به شدت احتیاج به سرویس و مراقبت ویژه دارد. متمرکز کردن یک گروه کارشناسی در میاندشت نه‌تنها مشکل بود بلکه اقتصادی، عقلانی و مقرون به صرفه هم نبود. ضمن اینکه امکانات و تجهیزات در تهران بسیار بیش‌تر است.

در مورد امنیت کوشکی و دلبر در آنزمان واقعا دغدغه‌هایی وجود داشت در نتیجه بر اساس یک آنالیز و جمع‌بندی نظرات کارشناس بود که آن‌ها را به تهران آوردند تا بتوانند با امکاناتی مانند دوربین‌های پیشرفته، فنس‌کشی و نگهبانان به طور دایم آن‌ها را زیر نظر داشته باشند. سقط اولین جنین دلبر ۴۰ روز بعد از بارداری دلیلی بود که درستی این تصمیم را ثابت کرد، یوزها نیاز به مراقبت ویژه دارند. درست است که این مشکل در گربه‌سانان شایع است اما این دو یوز به قدری خاص هستند که نیاز به مراقبت ویژه از آن‌ها مهم‌ترین تصمیمی بوده که تا امروز گرفته شده است.

علت شکل‌گیری مرکزی تحت‌ عنوان «مرکز تحقیقات یوزپلنگ‌های آسیایی» در پارک طبیعت پردیسان این بود که کارشناسان به این جمع‌بندی رسیدند که با توجه به کمبودهای متعدد داده درباره یوزها باید هرچه سریع‌تر اطلاعاتی درباره رفتار، سیکل فحلی و سایر جزئیات زندگی آن‌ها به دست آورد. عکس از علی محمدی

در خلال این مدت حتی آب آشامیدنی یوزها آزمایش شده و میزان حساسیت‌ها در مورد آن‌ها بسیار زیاد است. جیره غذایی آن‌ها ۳ بار در هفته خرگوش زنده، دوبار مرغ و یک بار هم بز به اضافه پشم و پوست و یک روز هم در هفته استراحت است. یوزها در تهران حتی مکمل‌های لازم را دریافت می‌کنند بنابراین شایعات درباره آن‌ها به هیچ روی مصداق ندارد. فراموش نکنید که شانس تکثیر یوز در اسارت بسیار کم است. اگر داده‌های منتشر شده از طرف موسسه زیست‌شناسی حفاظتی اسمیتسونین که یکی از مراجع معتبر علمی خصوصا با تحقیقات متمرکز در زمینه این گونه نادر است را مبنا قرار دهیم؛ متوجه خواهیم شد که این احتمال در شرایط اسارت تنها ۳۰ درصد آن‌هم با چندین یوز تخمین زده شده است.

بنابراین مشخص است که چرا داشتن دو یوز نمی‌تواند تا آن حد که باید امیدوارکننده باشد. هدف سایت مرکز تحقیقات یوزپلنگ آسیایی در پارک طبیعت پردیسان نیز به این شرح است: ۱) به وجود آوردن یک مکان صرفا تحقیقاتی ۲) افزایش دانش تجربی بالاخص در بخش رفتارشناسی (در حال حاضر رفتارهای این دو فرد به طور مستمر توسط کارکنان مرکز تحقیقات پایش می‌شود) ۳) تاکید بر ارزش‌های آموزشی ۴) شناخت بیماری‌ها و حتی انگل‌های آن‌ها برای موارد دیگر و در نهایت حفظ ذخیره ژنتیکی تنها یوزهای آسیایی در اسارت در کل دنیا.



جمعه 12 آبان 1396

ویرایش نشده ها

نویسنده: اسپینوی   طبقه بندی: قصه های قبیله، 

شده نام کوچک ات را با پسوند "جان" صدایت کند و تو !
 هزار بار بیشتر عاشق اسمت شوی ...!

میخوام بگم هر آدمی تو زندگیش،  یکبار و لااقل برای یک شب، خوشبخت ترین آدم روی زمین بوده !

چهارشنبه 3 آبان 1396

برا دو نانو گرم لبخند

نویسنده: اسپینوی   طبقه بندی: جذابیت های برق، 



کلا تابلو برق ها موجودات عجیبی هستن.
من بررسی کردم
وقتی می گن منو با تنهاییام تنها بذار، دلم گرفته
اگر تنها بذاریشون بعدا دهنتون سرویسه !

# زیر سوال بردن اصل دسترسی به تابلو برق

ایلان ماسک برنامه ریزی کرده که سکونت در مریخ را ظرف پنج سال آینده شروع کند. ماسک تویتی منتشر کرد مبنی بر اینکه «پیشرفت های بزرگ» در برنامه اش را در کنگرۀ بین المللی اخترشناسی(IAC) در آدلاید ارائه خواهد داد که به احتمال زیاد یک وسیله نقلیه چهل طبقه و دو بخشی بنام سیستم حمل و نقل بین سیاره ای است که قرار است ۱۰۰-۲۰۰ نفر را به سیاره سرخ حمل کند.
 
برنامه جذاب ایلان ماسک برای سکونت در مریخ

وقتی صفحه نمایش «سال ۲۰۲۲» را نشان داد، ماسک توضیح داد: «این رقم اشتباه نیست… اگرچه آرمانی است.» شرکت اسپیس ایکس(SpaceX) قرار است حداقل ۲ سفینه فضایی باری را در سال ۲۰۲۲ بر روی مریخ فرود بیاورد تا «منابع آب را تأیید کرده و خطرات را شناسایی کند» و «نیرو، معدن و زیرساخت های حیاتی را برای پروازهای آتی تهیه کند.» منابع آب برای ایجاد سوخت دیزل به جهت بازگشت سفینه ها و بارهای انسانی به زمین حیاتی هستند.

در سال ۲۰۲۴، ماسک قصد دارد چهار سفینه را آماده کند که دو عدد از آنها هر یک مجهز به ۱۰۰ خدمه خواهند بود و دو عدد دیگر برای حمل بار استفاده می شوند و یک سفر سه ماهه خواهند داشت. این مأموریت دارای مواد لازم برای ساخت انبار، سوخت – پنل های خورشیدی و تجهیزات معدن کاری به جهت تصفیه آب و CO2 – می باشد.
 
برنامه جذاب ایلان ماسک برای سکونت در مریخ

سپس، پایگاه شروع به رشد کرده و با یک سفینه شروع به کار می کند، سپس چند سفینه، سپس شهر و بعد شهر بزرگتر می شود. ماسک گفت که سپس سطح و جو این سیاره را به گونه ای تغییر می دهند که «به مکان بهتری برای زندگی تبدیل شود.» ماسک در ابتدا این سیستم را در کنگره بین المللی سال گذشته در گوادالاخارا، مکزیک، معرفی کرد و برنامه کامل سکونت با جزئیات در یک مجله علمی در ماه ژوئن منتشر شد.
 
برنامه جذاب ایلان ماسک برای سکونت در مریخ
 
برنامه جذاب ایلان ماسک برای سکونت در مریخ

با این حال، برنامه های او برای رویدادِ امسال توسط لاکهیلد مارتین معرفی شد و درست ساعاتی قبل از ورود ماسک به آدلاید، وی جزئیات مفهوم ایستگاه پایۀ مریخ را در کنفرانس توضیح داد: لاکهیلد قصد دارد ظرف یک دهۀ آینده انسان ها را وارد مریخ کند؛ وی هماهنگی های لازم را با دروازه فضایی عمیق قمری ناسا و کاوشگر سطح مریخ انجام داده است.
 
برنامه جذاب ایلان ماسک برای سکونت در مریخ

تقریبأ ۵۰ دقیقه پس از کنفرانس لاکهیلد، ماسک کنفرانس مطبوعاتی خود که پس از کنفرانس لاکهیلد برنامه ریزی شده بود را کنسل کرد. اما همانطور که به نظر می رسد، برنامه ماسک در حال حاضر رسیدن به مریخ در سال ۲۰۲۲ است و همانطور که در میان مردم آدلاید گفت، «به نظرم فهمیده ایم چگونه بهای آن را بپردازیم.» انسان ها در ماژول شاتل BFR سفر می کنند. در عکس زیر آخرین مشخصات را مشاهده می کنید:
 
برنامه جذاب ایلان ماسک برای سکونت در مریخ

کاهش هزینه های مأموریت تا نرخ واقعیِ ۱۰۰ هزار دلار آمریکا یا کمتر به شدت به استفاده اسپیس ایکس از یک سیستم «پیوندی و اتصالی خودکار» بستگی دارد. ماژول BFR برای رسیدن به مدار پایینی زمین به ۱۵۰ تن سوخت نیاز دارد، اما ۱۵۰ تن سوخت دیگر برای طی کردن کل مسیر تا مریخ نیاز است. ماسک گفت: «اگر تانکر قابلیت استفادۀ مجدد داشته باشد، فقط باید هزینه سوختگیری مجددِ دیزل را پرداخت کنید؛ این کار اساس ارزان سازی این کار است.»
 
برنامه جذاب ایلان ماسک برای سکونت در مریخ

به گفته ایلان ماسک، سال بعد مهارت های اتصال خودکار دراگون ۲ را در ترکیب با ISS بدون دخالت انسان رونمایی می کنیم. بودجه ماژول BFR از ماهواره های فرودی و خدمات ISS تأمین می شود. و ماسک برنامه ریزی کرده این ماژول خدمات ISS را انجام دهد، اگرچه در عکس بالا به شدت کوچک جلوه می کند. اما در واقعیت یک راکت خیلی بزرگ است و در حال تکامل وسایل نقلیه می باشد:
 
 برنامه جذاب ایلان ماسک برای سکونت در مریخ

فضای کابین دارای یک حجم فشرده شده بزرگتر از A380 است که مکانی را برای ۴۰ کابین و نواحی مشترک ایجاد می کند. ماسک گفت که «برای یک سفر ۳ تا ۶ ماهه، احتمالأ به یک کابین نیاز دارید، نه یک جای نشستن.» این کابین در واقع می تواند پنج تا شش نفر را جای دهد، اما دو تا سه نفر ایده آل است و ظرفیت ۱۰۰ نفر در هر پرواز را دارا می باشد. این سفینه فضایی همچنین شامل پناهگاه در برابر طوفان خورشیدی، انبار، گالری و محل تفریحی است. و در واقع دو موتور فرود در نمونۀ اول خراب شده است.


این دستگاه عظیم‌الجثه یکی از بزرگترین ساخته‌‌‌‌های بشری در زمینه‌‌‌‌ی علم اخترشناسی است و با ۱۸ آینه‌اش عمق فضا را کاوش خواهد کرد.

این برنامه‌‌‌‌ی بلند پروازانه‌‌‌‌ی ناسا که جایگزین تلسکوپ فقید و باورنکردنی هابل خواهد شد از توانایی‌‌‌‌های بسیار انعطاف‌پذیری برخوردار خواهد بود و می‌‌‌تواند در محدوده‌‌‌‌ی مرئی، فروسرخ و فرابنفش به کاوش بپردازد تا دانش بشری را پیرامون محیط بیکران فضا گسترش دهد.

این تلسکوپ که از حدود ۲۰ سال پیش طرح‌ریزی شده قادر خواهد بود اولین نسل از ستارگان را که دنیای ما را روشن کردند مشاهده کند؛ ضمن اینکه می‌‌‌تواند نحوه‌‌‌‌ی شکل گیری کهکشان‌‌‌‌های نخستین و نحو‌ه‌ی تکامل ستارگان به سیستم‌‌‌‌های منظومه‌‌‌‌ای در دنیاهای دور و بسیاری دیگر از پدیده‌‌‌‌های جالب فضایی را به ما نشان دهد. اگر این تلسکوپ نیز همچون نسل‌‌‌‌های پیشین خود کار کند می‌‌‌توان انتظار داشت یکی از مفیدترین ابزارهای ساخته‌‌‌‌ی دست بشر در راه شناخت هستی باشد. ساخت این تلسکوپ –در اتاق تمیز مرکز فضایی ناسا در مریلند توسط بازوهای رباتیک انجام می‌‌‌شود؛ چرا که آینه‌‌‌‌های شش ضلعی آن که حدود ۱.۳ متر قطر خواهند داشت وزنی معادل ۴۰ کیلوگرم دارند و می‌‌‌بایست با دقت تمام سر جای خود قرار گیرند. جنس این آینه‌‌‌‌ها از بریلیوم بسیار سبک وزن خواهد بود که بر روی آن پوشش از طلا قرار گرفته است تا بتواند نور فروسرخ را به بهترین وجه ممکن بازتاب دهد.

به گفته‌‌‌‌ی مدیر این مرکز، ساخت این تلسکوپ حاصل همکاری بسیاری از متخصصان و مهندسانی است که به شکلی بی وقفه و با انگیزه موفق شدند تا این پروژه‌‌‌‌ی عظیم علمی را تا این مرحله پیش ببرند. نصب نخستین بخش از آینه‌‌‌‌ی این تلسکوپ در واقع نخستین بخش از مرحله‌‌‌‌ی پایانی سرهم بندی این تلسکوپ است.

برای آشنایی بیشتر با مراحل ساخت این تلسکوپ می‌‌‌توانید از اینجا به صورت زنده مراحل ساخت تلسکوپ جیمز وب در ناسا را مشاهده کنید.

آ»اده سازی جیمز وب




شرکت SpaceX با نام کامل Space Exploration Technologies یک شرکت آمریکایی تولیدکننده‌ی تجهیزات و ماشین‌آلات صنعت هوافضا است. مرکز این شرکت در هاوتهورن (Hawthorne) کالیفرنیا واقع است. موسس اسپیس ایکس، کارآفرین سرشناس آمریکایی ایلان ماسک (Elon Musk) است. او هدف از تاسیس این شرکت را کاهش هزینه‌ی حمل و نقل‌های فضایی و اجرای پروژه‌ی اسکان بشر در مریخ عنوان کرده است. از محصولات و پروژه‌های اصلی این شرکت می‌توان سری موشک‌های فالکون و فضاپیماهای دراگون را نام برد. هر دوی این پروژه‌های در حال حاضر به موفقیت رسیده و محموله‌های مختلف را به مدار زمین ارسال می‌کنند.

اسپیس ایکس

تاریخچه تاسیس

در سال ۲۰۰۱، ایلان ماسک طرحی مفهومی با نام Mars Oasis ارائه کرد. هدف این پروژه، ساخت یک گلخانه‌ی کوچک برای پرورش گیاه در سیاره‌ی مریخ بود. او برای جذب نظر مردم و سازمان فضایی ناسا، تصمیم گرفت تا تعدادی راکت ارزان‌قیمت از روسیه خریداری کند؛ اما سفر او به این کشور بی‌نتیجه بود و ماسک نتوانست موشک‌هایی با قیمت مناسب پیدا کند.

در نهایت اون تصمیم گرفت که موشک‌های ارزان‌قیمت را در کشور خود بسازد. ماسک با بررسی‌های اولیه متوجه شد که قیمت مواد اولیه‌ی به کار رفته در تولید یک موشک، تنها ۳ درصد از مبلغ آن را شامل می‌شود. او در نهایت به این نتیجه رسید که می‌توان با تغییر ساختار شرکت تولید کننده و استفاده از فناوری‌های ماژولار، قیمت تمام شده‌ی موشک‌ها را تا یک دهم کاهش داد و باز هم سود ۷۰ درصدی داشت. پس از مطالعات اولیه، کار اسپیس ایکس با تولید ساده‌ترین نمونه‌ی موشک‌های فضایی شروع شد. این تصمیم برای جلوگیری از درگیر شدن در طراحی و تولیدات پیچیده و ورشکستگی شرکت تازه تاسیس گرفته شد.

در سال ۲۰۰۲، ماسک به دنبال نیرو برای شرکت جدیدش بود. اولین نفری که با ماسک مصاحبه کرد، تام مولر بود. با پیوستن تام مولر به ایلان ماسک، شرکت SpaceX به‌صورت رسمی تاسیس شد. مانند بسیاری از شرکت‌های تازه تاسیس، اسپیس ایکس نیز روزهای ابتدایی را در یک گاراژ در ال سگوندو کالیفرنیا سپری کرد.

شرکت اسپیس ایکس تا کنون رشد سریعی را تجربه کرده است. این شرکت در سال ۲۰۰۲ تاسیس شد، در سال ۲۰۰۵ حدود ۱۶۰ کارمند داشت و تعداد کارمندان آن تا سال ۲۰۱۰ به ۱۱۰۰ نفر رسید. تعداد کارمندان این شرکت در حال حاضر نزدیک به ۶ هزار نفر است. ایلان ماسک در یک سخنرانی در سال ۲۰۱۶ اعلام کرد که به خاطر پروژه‌های انجام شده پیرامون تکنولوژی سلاح‌های پیشرفته، این شرکت تنها می‌تواند کارمندان آمریکایی استخدام کند.

اسپیس ایکس

تا پایان سال ۲۰۱۲، این شرکت حدود ۴۰ پرتاب به فضا داشت که درآمدی حدود ۴ میلیارد دلار را عاید آنها کرد. بسیاری از این قراردادهای فضایی هنوز برای این شرکت درآمد ایجاد می‌کنند. مشتریان اسپیس ایکس، از انواع مختلف تجاری تا دولتی (مانند NASA) هستند. تا سال ۲۰۱۳، این شرکت حدود ۵۰ قرارداد پرواز در آینده داشته که دو سوم آنها مربوط به مشتریان تجاری بوده‌اند.

اهداف

یکی از اهداف تاسیس اسپیس ایکس، کاهش هزینه‌ی سفرها و نقل و انتقالات فضایی بوده است. ماسک تصمیم دارد هزینه‌ی سفرهای فضایی را تا یک دهم کاهش دهد. آنها برای حمل و نقل فضایی نیز برنامه‌ای جدی دارند تا قیمت انتقال هر کیلوگرم بار به فضا را تا ۱۱۰۰ دلار کاهش دهند.

از دیگر اهداف مهم تاسیس این شرکت، توسعه‌ی سیستم پرتاب قابل بازیافت بوده است. این شرکت آزمایشات متعددی برای تحقق این هدف انجام داده و به نتایج مثبتی نیز رسیده است. آنها قصد دارند سیستمی طراحی کنند که موشک پرتاب شده به فضا که در مدار زمین قرار گرفته، بتواند به ایستگاه پرتاب بازگشته و برای پرتاب مجدد آماده شود. توسعه‌ی این پروژه نیازمند طراحی و ساخت موشک‌های پیشرفته و همچنین آماده‌سازی ایستگاه‌های پرتاب برای انجام چند پرتاب متوالی است. در مصاحبه‌ای که یکی از مدیران این شرکت در سال ۲۰۱۳ انجام داده عنوان شده است که در صورت نهایی شدن این پروژه، می‌توان هزینه‌ی پرتاب موشک به فضا را تا ۷ میلیون دلار کاهش داد که دستاوردی قابل توجه است.

اسپیس ایکس

ایلان ماسک در مصاحبه‌ای که در سال ۲۰۱۱ انجام داده، یکی دیگر از اهداف خود را، محقق کردن سفرهای فضایی به سیاره‌ی مریخ عنوان کرده است. او در سال ۲۰۱۰ تحقیقاتی انجام داد و به این نتیجه رسید که می‌توان سیاره‌ی مریخ را برای زندگی انسان‌ها آماده کرد. در ژوئن ۲۰۱۳، ماسک پروژه‌ای بزرگ در این زمینه مطرح کرد. این پروژه (Interplanetary Transport System) متشکل از موشک‌ها، ایستگاه‌های فضایی و کپسول‌های فضایی پیشرفته است که توانایی حمل مسافر به مریخ و بازگشت آنها به زمین را دارند. در سال ۲۰۱۴، جین شاتول مدیر عملیاتی اسپیس ایکس اعلام کرد که به محض آماده شدن پروژه‌های falcon Heavy و Dragon 2 تمرکز مهندسان این شرکت بر پیاده‌سازی پروژه‌ی مریخ خواهد بود.

ماشین آلات و تجهیزات فضایی

اسپیس ایکس در حال حاضر ۲ نوع موتور موشک تولید می‌کند. موتورهای مرلین (Merlin) که با سوخت کروزین یا نفت سفید کار می‌کنند و موتورهای نوع دوم کمکی یا پیشرانه که با نام دراکو (Draco/SuperDraco) شناخته شده و سوخت هایپرگل دارند. سوخت هایپرگل که در صنایع فضایی استفاده می‌شود، ترکیبی از ۲ ماده است که بدون نیاز به عاما محرک مانند جرقه و تنها با قرار گرفتن مواد تشکیل دهنده در کنار هم فعال می‌شود. موتورهای مرلین هر ۲ سری موشک اصلی اسپیس ایکس یعنی فالکون ۹  و Falcon Heavy را می‌رانند. از دیگر محصولات این شرکت می‌توان به فضاپیمای Dragon اشاره کرد. این فضاپیما که توسط فالکون ۹ به فضا پرتاب می‌شود، برای حمل بار در ارتفاع پایین مدار زمین به کار می‌رود. محصول دیگر این خانواده، Dragon 2 است که برای حمل مسافر به فضا در حال آماده‌سازی است.

اسپیس ایکس

موتور موشک

اسپیس ایکس از ابتدای تاسیس، ۳ سری موتور موشک تولید کرده است. خانواده‌ی مرلین و کسترل (Kestrel) که برای پرتاب موشک‌ها به کار می‌روند و خانواده‌ی دراکو که وظایف کنترلی و پیشرانه بر عهده دارند. این شرکت در حال حاضر مشغول توسعه‌ی ۲ موتور جدید به نام‌های سوپردراکو و رپتور (raptor) است.

موتورهای خانواده‌ی مرلین از اکسیژن مایع (LOX) و نفت تصویه شده (RP-1) به عنوان سوخت استفاده می‌کنند. طراحی اصلی این موتورها به‌گونه‌ای است که برای بازگشت به زمین و سطح دریا و استفاده‌ی مجدد قابل بهره‌برداری باشند.

موتورهای کسترل تغذیه‌ی سوخت با فشار دارند و از سوختی مشابه مرلین استفاده می‌کنند. معماری آنها شبیه خانواده‌ی مرلین است و تنها تفاوت این دو، نبود پمپ توربو در سری کسترل است. این موتورها به جای پمپ توربو از فشار مخزن استفاده می‌کنند. جنس مواد به کار رفته در نازل این موتورها، آلیاژ نیوبیوم تقویت شده است.

موتورهای شتابی دراکو، از مونومتیل هیدرازین به همراه نیتروژن تتروکساید به عنوان سوخت استفاده می‌کنند. این موتورها در هر بار شتاب‌دهی، ۴۰۰ نیوتون شتاب وارد می‌کنند. استفاده‌ی اصلی از خانواده‌ی دراکو، در فضاپیماهای دراگون است. این موتورها در فضاپیماهای مذکور نقش سیستم کنترل واکنش دارند. موتورهای در حال ساخت سوپردراکو، قدرت و شتاب بیشتری داشته و برای توسعه‌ی سیستم پرتاب و فرود فضاپیمای Dragon 2 آماده می‌شوند.

موشک‌های فالکون

از سال ۲۰۱۰، تمرکز اصلی SpaceX روی موشک‌های فالکون بوده است. اولین محصول این سری، فالکون یک بود که به عنوان یک نمونه‌ی اولیه، در سال ۲۰۰۸ پروازی موفقیت‌آمیز برای رساندن محموله به مدار زمین در ارتفاع پایین داشت. عضو بعدی خانواده‌ی فالکون که پیشرفته‌تر نیز هست، فالکون ۹ نام دارد. این موشک میان‌رده توانایی حمل ۲۲۸۰۰ کیلوگرم بار به مدار زمین را دارد. رقیبان اصلی این موشک، Delta IV شرکت بوئینگ و Atlas V شرکت ULA هستند.

اسپیس ایکس

اواین پرتاب فالکون ۹ در ۴ ژوئن سال ۲۰۱۰ انجام شد. اولین پرتاب تجاری این محصول نیز  در ۲۲ می سال ۲۰۱۲ انجام شد که در نتیجه‌ی آن فالکون ۹ به عنوان اولین فضاپیمای تجاری شناخته شد که توانسته بود محموله‌ای را به ایستگاه بین‌المللی فضایی تحویل دهد. تا مارس سال ۲۰۱۷، موشک‌های فالکون ۹ تعداد ۳۰ ماموریت موفق و ۲ شکست را پشت سر گذاشته‌اند. یکی از شکست‌های این موشک‌ها بلافاصله پس از پرتاب و دیگری در زمان آماده‌سازی و سوخت‌گیری پیش از پرتاب بوده است.

در سال ۲۰۱۱، شرکت اسپیس ایکس توسعه‌ی محصول جدید خود با نام Falcon Heavy را شروع کرد. این موشک متشکل از ترکیب ۳ تایی بخش اصلی فالکون ۹ و ۲۷ موتور مرلین 1D است. بخش اول این موشک توانایی حمل ۶۳۹۵۷ کیلوگرم بار را دارد. در صورت موفقیت پروژه و نهایی شدن تولید این موشک، Falcon Heavy به عنوان قدرتمندترین موشک جهان شناخته خواهد شد. گفته شده اولین پرواز این موشک در ماه نوامبر سال جاری انجام خواهد شد.

کپسول‌های دراگون (Dragon)

اسپیس ایکس در سال ۲۰۰۵ اعلام کرد که قصد دارد تا پایان دهه، برنامه‌ای فضایی-تجاری در زمینه‌ی حمل و نقل انسان به فضا اجرا کند. محصول نهایی این پروژه، فضاپیماهای مخروطی دراگون هستند که توانایی حمل بار یا حداکثر ۷ فضانورد را به مدار زمین و بالاتر از آن دارند. ناسا در سال ۲۰۰۶ اعلام کرد که اسپیس ایکس به عنوان طرف قرارداد برای حمل بار و مسافر به ایستگاه فضایی بین‌المللی انتخاب شده است.

اسپیس ایکس

اولین پروژه‌ی آزمایشی این فضاپیماها در سال ۲۰۱۰ انجام شد. نمونه‌ای که در آن پرواز استفاده شده بود، فاقد سپر حرارتی و دیگر المان‌های اصلی یک سفر فضایی بود؛ اما تمامی شرایط لازم برای آزمایش اولیه‌ی آن فراهم شده بود. اولین پرواز واقعی خانواده‌ی دراگون در دسامبر سال ۲۰۱۰ و با دومین پرتاب فالکون ۹ انجام گرفت. در این پرواز، فضاپیمای مورد نظر پس از ۲ بار گشتن به دور زمین و انجام دادن تمام ماموریت‌های پیش‌بینی شده، به سطح سیاره بازگشت.در سال ۲۰۱۲، دراگون به عنوان اولین فضاپیمای تجاری که توانسته محموله‌‌ی باری به ایستگاه فضایی بین‌المللی ببرد، معرفی شد.

در آوریل سال ۲۰۱۱، ناسا قراردادی ۷۵ میلیون دلاری با اسپیس ایکس امضا کرد و به این شرکت ماموریت داد تا کپسول‌های دراگون را برای حمل مسافر به فضا بهینه‌سازی کند. گفته شده این شرکت قصد دارد در نوامبر سال جاری، سری دراگون ۲ فضاپیمای خود را به فضا پرتاب کند. در سال ۲۰۱۸ نیز نسخه‌ی مسافربر این فضاپیما، فضانوردان آمریکایی را به ایستگاه فضایی بین‌المللی خواهد برد. 

شرکت اسپیس ایکس در فوریه‌ی سال جاری اعلام کرد که ۲ توریست فضایی تاکنون برای سفر رفت و بازگشتی به ماه اعلام آمادگی کرده‌اند. این شرکت قصد دارد این داوطلبان را با کپسول‌های دراگون به فضا بفرستد. در کنفرانس خبری که در این مورد برگزار شد، ایلان ماسک اعلام کرد که هزینه‌ی این سفر توریستی کمتر از هزینه‌ی ارسال فضانورد به ایستگاه فضایی بین‌المللی خواهد بود برای هر توریست، هزینه‌ی ۷۰ میلیون دلار در نظر گرفته شده است. گفته شده این پروژه تا پایان سال ۲۰۱۸ اجرا خواهد شد.

اسپیس ایکس

مرکز تحقیق و توسعه

مرکز تحقیق و توسعه‌ی شرکت اسپیس ایکس به صورت فعال در پیشبرد پروژه‌های متنوع این شرکت فعالیت می‌کند. بخش اعظمی از این پروژه‌ها به تولید وسایل نقلیه‌ی فضایی با قابلیت استفاده‌ی مجدد مربوط می‌شود. بخش دیگر به سیستم‌های حمل و نقل بین سیاره‌ای و دیگر پروژه‌ها نیز به شبکه‌های ارتباطات مخابراتی جهانی اختصاص دارند. این شرکت برای پیشبرد اهداف تحقیقاتی خود، ابزارهای متنوعی داشته و ابزارهای جدیدی را نیز ابداع می‌کند. به‌عنوان مثال آنها در سال ۲۰۱۵ از نر‌م‌افزار اختصاصی آنالیز دینامیک سیالات خود رونمایی کردند.

سیستم حمل و نقل فضایی با قابلیت استفاده‌ی مجدد اسپیس ایکس، بخش اولی و اصلی موشک فالکون ۹ را با استفاده از سیستم پیشران خود به محل پرتاب بازمی‌گرداند. اولین آزمایش موفق این شرکت در این زمینه، در دسامبر سال ۲۰۱۵ محقق شد.

سیستم‌های انتقال مسافر و بار بین سیاره‌ای نیز از چشم‌اندازهای طولانی‌مدت ایلان ماسک برای این شرکت هستند. او قصد دارد فناوری و منابع لازم برای اسکان انسان‌ها در کره‌ی مریخ را فراهم کند. ماسک در یک مصاحبه اعلام کرده که قصد دارد سال‌های انتهایی عمرش را روی سیاره‌ی مریخ بگذارند. او اعتقاد دارد حداکثر تا سال ۲۰۳۵، هزاران موشک و فضاپیما برای انتقال میلیون‌ها انسان به سیاره ی مریخ و شروع یک زندگی جدید به پرواز در خواهند آمد.

اسپیس ایکس

از دیگر پروژه‌های تحقیق و توسعه‌ی اسپیس ایکس می‌توان به تلاش برای عرضه‌ی اینترنت ماهواره‌ای برای تمامی مردم جهان اشاره کرد. آنها اجازه‌ی تست پروژه‌ای برای به راه انداختن شبکه‌ای متشکل از ۴ هزار ماهواره را کسب کرده‌اند. این ۴ هزار ماهواره شبکه‌ای ایجاد خواهند کرد که می‌تواند تمام افراد جهان را به اینترنت متصل کند. گفته شده اولین نمونه‌‌های آزمایشی این پروژه تا پایان سال ۲۰۱۷ اجرایی خواهند شد و شروع نهایی آن نیز تا سال ۲۰۲۰ تخمین زده شده است.

پروژه‌ی بلندپروازانه‌ی دیگر SpacX و ایلان ماسک، هایپرلوپ نام دارد. این شرکت ابتدا مسابقه‌ای به منظور طراحی این سیستم حمل و نقل تونلی برگزار کرد که تیم‌های متعددی در آن شرکت داشتند. ایلان ماسک اعتقاد دارد با پیشرفت این پروژه، می‌توان آن را در سیاره‌ی مریخ پیاده‌سازی کرده و به عنوان سیستم حمل و نقل اصلی در آینده از آن استفاده کرد.

مراکز و زیرساخت‌های عملیاتی

اسپیس ایکس در حال حاضر ۳ مرکز اصلی پرتاب موشک دارد. این مراکز در دماغه کاناورال ایالت فلوریدای آمریکا، مرکز نیروی هوای Vandenberg در شهر لامپوک کالیفرنیا و مرکز فضایی کندی در جزیره‌ی مریت فلوریدا واقع هستند.

مرکز Cape Canaveral برای پرتاب موشک‌های فالکون ۹ استفاده می‌شود. این مرکز توانایی پرتاب موشک‌های Falcon Heavy را ندارد. اسپیس ایکس برای آماده کردن این مرکز به منظور آزمایش سیستم‌های قابل بازیافت، مرکز پرتاب Launch Complex را بهبود داده و اکنون نام Landing Zone 1 را برای آن انتخاب کرده است.

اسپیس ایکس

مرکز وندنبرگ که توانایی پرتاب موشک‌های فالکون ۹ و فالکون هوی را دارید، به منظور رساندن محموله به مدارهای قطبی استفاده می‌شود. این مرکز برای پرتاب‌های با ارتفاع پایین مناسب نیست.

مرکز کندی از سال ۲۰۱۳ توسط اسپیس ایکس توسعه داده شده است. ناسا در آن سال اعلام کرده بود که اسپیس ایکس را به عنوان مستاجر در این مرکز تایید کرده است. این شرکت قصد دارد مرکز را برای پرتاب موشک‌های اصلی خود آماده کند.

اسپیس ایکس در حال ساخت و توسعه‌ی یک مرکز پرتابی دیگر نیز هست که عنوان شده این مرکز فقط برای پروازهای تجاری استفاده خواهد شد. ساخت مرکز برونزویل (brownsville) از سال ۲۰۱۴ شروع شده است.

از دیگر مراکز ساخت و توسعه‌ی این شرکت نیز می‌‌توان مرکز ساخت نمونه‌ی اولیه‌ی ماهواره را نام برد. اسپیس ایکس که قصد ورود به بازار ماهواره‌ها و اینترنت ماهواره‌ای را دارد، کارخانه‌ی خود را در سیاتل واشنگتن بنا خواهد کرد. در حال حاضر این شرکت زمینی دیگر به وسعت ۷۴۰ متر مربع را نیز در ایروین کالیفرنیا خریداری کرده تا برای پروژه‌های ارتباط ماهواره‌ای از آن استفاده کند.

اسپیس ایکس

دستاوردها

دستاورهای اصلی شرکت اسپیس ایکس در سال‌های فعالیت عبارتند از:

  • پرتاب اولین موشک فضایی با سوخت مایع که تنها با سرمایه‌گذاری خصوصی ساخته شده است. (فالکون یک - ۲۸ سپتامبر سال ۲۰۰۸)
  • اولین شرکت خصوصی که توانسته فضاپیمایی را به فضا پرتاب کند و پس از چرخیدن به دور زمین، آن را بازگرداند. (پرواز دوم فالکون ۹ - ۹ دسامبر ۲۰۱۰)
  • اولین شرکت خصوصی که یک فضاپیما به ایستگاه فضایی بین‌المللی ارسال کرده است. (پرواز سوم فالکون ۹ - ۲۵ می ۲۰۱۲)
  • اولین شرکت خصوصی که ماهواره‌ای را به مدار هماهنگ با سرعت زمین ارسال کرده است. (پرواز هفتم فالکون ۹ - ۳ دسامبر ۲۰۱۳)
  • اولین فرود موفقیت‌آمیز بخش اول موشک روی سکوی زمینی (پرواز بیستم فالکون ۹ - ۲۲ دسامبر ۲۰۱۵)
  • اولین فرود موفقیت‌آمیز بخش اول موشک روی سکوی آبی (پرواز بیست و سوم فالکون ۹ - ۸ آوریل ۲۰۱۶)
  • اوین پرواز و فرود موفقیت آمیز موشک دست دوم (پرواز سی و دوم فالکون ۹ - ۳۰ مارس ۲۰۱۷)

    اسپیس ایکس

بزرگترین شکست‌های تاریخ اسپیس ایکس

شرکت اسپیس ایکس نیز مانند دیگر شرکت‌های بزگر دنیا در دوران فعالیت با مشکلات متعددی روبرو بوده و شکست‌هایی نیز داشته است.

در مارس سال ۲۰۱۳، فضاپیمای دراگون که وارد مدار زمین شده بود، با مشکلاتی در بخش موتورهای رانشی روبرو شد. به خاطر گرفتگی لوله‌های سوخت‌رسانی، کنترل فضاپیما دشوار شده بود. مهندسان اسپیس ایکس به‌صورت از راه دور مشکل را برطرف کردند. به خاطر مشکل پیش آمده، فضاپیما یک روز دیرتر به مقصد خود یعنی ایستگاه فضایی بین‌المللی رسید.

در ماه ژوئن سال ۲۰۱۵، یک کپسول دراگون سوار بر موشک فالکون ۹ به فضا پرتاب شد تا محموله‌ای را به ایستگاه فضایی تحویل بدهد. ۲ دقیقه و ۱۹ ثانیه پس از پرتاب موشک، افت فشار هلیوم در آن گزارش شد و ابری از بخار در بیرون بخش دوم موشک مشاهده شد. پس از چند ثانیه بخش دوم موشک منفجر شد. بخش اول چند ثانیه به پرواز خود ادامه داد تا این که به خاطر نیروهای آئرودینامیکی ارتباط خود را از دست داد و کپسول نیز پرتاب شده و از انفجار نجات یافت. البته کپسلو حاوی محموله نیز در اثر برخورد بعدی از بین رفت.

اسپیس ایکس

در سپتامبر سال ۲۰۱۶، یک موشک فالکون ۹ در جریان سوختگیری اولیه برای آزمایش‌های پیش از پرتاب منفجر شد. محموله‌ی این موشک که ماهواره‌ی ۲۰۰ میلیون دلاری Spacecom Amos-6 بود نیز به طور کامل نابود شد. ایلان ماسک این حادثه را پیچیده‌ترین و سخت‌ترین شکست شرکت نامید. این حادثه باعث شد که شرکت به مدت ۴ ماه فعالیت‌های خود را تعلیق کرده و به دنبال کشف علل آن باشد.

خلاصه‌ای از زندگی ایلان ماسک، موسس و مدیرعامل اسپیس ایکس

ایلان ماسک در ۲۸ ژوئن سال ۱۹۷۱ در پرتوریای آفریقای جنوبی به دنیا آمد. او از سن ۱۰ سالگی علاقه‌ی خود به دنیای فناوری را نشان داد و در ۱۲ سالگی توانست پایه‌های برنامه‌نویسی را بیاموزد. اولین محصول او یک بازی کامپیوتری با نام Blastar بود که کدهای آن را به قیمت ۵۰۰ دلار به یک مجله‌ی کامپیوتری فروخت. او پیش از ۱۸ سالگی به کانادا رفت و به خاطر این که مادری کانادایی داشت توانست مجوز شهروندی این کشور را کسب کند.

ایلان ماسک

ماسک در سال ۱۹۹۷ مدرک کارشناسی خود را در رشته‌ی فیزیک از کالج علوم و هنر دانشگاه پنسیلوانیا دریافت کرد. او یک مدرک اقتصاد نیز از دانشکده‌ی کسب و کار وارتون دریافت کرد. ماسک سپس به کالیفرنیا رفت تا مدرک دکترای خود را در علوم فیزیک کاربردی دریافت کند اما پس از ۲ سال دانشگاه را ترک کرد. او دلیل ترک دانشگاه را پیگیری علایق و ایده‌هایش در زمینه‌ی فناوری و خصوصا بازار رو به رشد خدمات اینترنتی دانسته است. او در سال ۲۰۰۲ شهروندی آمریکا را دریافت کرد.

ایلان ماسک در حال حاضر مدیرعامل شرکت‌هایی همچون اسپیس ایکس، تسلا و Neuralink است. او موسس شرکت‌های OpenAl، PayPal و Boring نیز هست.

مهدی زارع

  پوریا؟
- بعله؟
کی میری مدرسه؟
- هروقت بزرگ شدم ... !


شاید یکی از بامزه ترین بعععععله !!! گفتن هایی بود که شنیدم.
و البته یکی از خوشمزه ترین دیالوگ هام  با یه شوکولات.



معماری ساختمان، کل طراحی و روش ساخت آن را در برمی گیرد و فردی که معمار است کار طراحی و نقشه کشی ساختمان یا سازه را به عهده دارد.

بنابراین کار معمار و فعالیت در حوزه معماری اهمیت قابل توجهی دارد و معمار نقش اصلی و بنیادی در ساخت و ساز ایمن و مطمئن دارد.

عصر ایران در گفت و گو با فرامرز تطهیری مقدم(عضو کانون مهندسان معمار دانشگاه تهران) وضعیت ساخت و ساز در شهر تهران و میزان مقاومت برج ها و ساختمان های ساخته شده روی گسل های زلزله را بررسی کرده است.

تطهیری مقدم، مدرک کارشناسی ارشد معماری از دانشگاه تهران دارد و در دهه های گذشته سابقه فعالیت در سازمان های میراث فرهنگی داشته است. گفت و گو با عضو پیشین هیات مدیره کانون مهندسان معمار دانشگاه تهران را می خوانید.  
***

*چند سال قبل که عضو هیات مدیره کانون مهندسان معمار دانشگاه تهران بودید به این مضووع اشاره داشتید که پیشنهادهایی به شما برای ساخت و ساز در سطح شهر تهران داده می شود اما چون زمین های آنها روی گسل زلزله است قبول نمی کنید کار معماری آنها را انجام بدهید.
چند مورد این طور پیش آمده بود که شما قانع نشدید به کار ساخت و ساز در نقاطی که گسل زلزله وجود دارد؟

-من دید تخصصی روی این مساله داشتم یعنی حریم گسل ها را می شناختم. گزارش14 جلدی جایکا(آژانس همکاری های بین المللی ژاپن/JICA)  درباره وضعیت زلزله خیزی شهر تهران را مطالعه کرده بودم و نقشه های گسل های زلزله را داشتم.

اولین بار یک شخص با مُدَمّغ بازی یعنی با لجاجت می خواست از ما یک تایید نسبی بگیرد. من در همان جا به اصطلاح توی پَرَش زدم و اجازه چنین سوء استفاده ای را ندادم.

این نوع افراد به همدیگر رله(انتقال دادن) می کنند و می گویند فلانی که صاحب نام و صاحب تجربه است تایید کرد. پیش خودش فکر کرده بود که مثلا از ما امضایی می گیرد و نقشه ای را اِتود(طراحی) می کنم و به او می دهم.
بعد آن را به این طرف و آن طرف و شهرداری ها ببرد و با آن ژست بگیرد. بگوید این نقشه یک آدم متخصص در این حوزه است.

120 بُرج ساختمانی روی گسل های تهران تخلیه شوند/وقتی که یک مهندس معمار  دلال می شود

من وقتی فهمیدم  به او گفتم اگر تو فکر کرده ای که می توانی از ما چنین سوء استفاده ای بکنی کور خوانده ای وجدانت نباید اجازه بدهد از این به بعد از این کارها انجام بدهی هر چند که وجدان نداری و تخصص نداری.

آن فرد یک معلم بود. یک دبیر بازنشسته بود که میلیاردر شده بود و جزو سهامداران یک بانک خصوصی ایران بود. این افراد در روابط بین خودشان به همدیگر می گویند.

من توی ذوق او زدم و آدم بی سر و زبانی هم که نیستم. در همان زمان در محافل تخصصی خودمان، مساله را به گوش شهردار وقت و کمیته های مربوط به شهرداری که در این ارتباط بودند رساندم. حتی در یک سمینار به همین آقای آخوندی(وزیر فعلی راه و شهرسازی) که آن موقع مدیر کل نظامات مهندسی کل کشور بود گفتم.

*آیا موارد دیگری هم بود که بخواهند شما کارشان را انجام بدهید؟

-یک مورد دیگر در اطراف پارک شطرنج تهران بود. پارک شطرنج در منطقه اقدسیه و در محدوده شمال شهر تهران است. یک مجموعه در آنجا ساخته بودند و این طور نبود که بخواهند من برای آنها طراحی کنم. طراحی را انجام داده بودند و داشتند اضافه اِشکوب از زیر ساختمان به آن اضافه می کردند.

اضافه اشکوب به این صورت است که در ابتدا پروانه ساخت گرفته اند ولی بعدا تصمیم می گیرند طبقات جدیدی به ساختمان اضافه کنند. در صورتی که آنجا روی گسل زلزله است. این قضیه را هم افشا کردم. گزارش عکس دار از آن تهیه کردم و نگذاشتم این مساله مخفی بماند.

در آنجا ساختمان های 12 طبقه ای بود که می خواستند آنها را 14 طبقه کنند. می خواستند دو طبقه از زیر به آن ساختمان ها اضافه کنند و پِی ساختمان را می کندند.

*در مورد اول می خواست شروع به ساخت و ساز کند و در ابتدای کار بود؟

-آن در ابتدای کار بود. می خواست من برای او طراحی کنم. من از آن زمین بازدید کردم و دیدم دقیقا روی گسل است. روی گسل زلزله بود و آن قدر فشارهای زمین زیاد بود که تمام صخره های سنگ را به پودر تبدیل کرده بود.

یعنی به جای این که با دینامیت انفجار انجام بدهند و خاک برداری و پِی کنَی کنند، با لودِر سنگ های خُرد شده در اثر حرکت های درون گسل زلزله را خاک برداری می کردند. سنگ، خُرد شده بود و سنگ را با لودر انتقال می  دادند.

روی گسل زلزله می خواستند برج ساختمانی بسازند. در علائمی که تعیین شده، روی گسل را با خط قرمز نشان می دهند و اطراف گسل را با خط نارنجی مشخص می کنند. آنجا دقیقا روی گسل قرار داشت. قسمت های بالا و پایین زمین هم 30 متر اختلاف ارتفاع داشت.

من وقتی فهمیدم آن زمین، روی گسل است گفتم این کار مجاز نیست. بعد به من نقشه ای را نشان داد که در شهرداری تصویب شده. گفت فقط می خواستم از شما یک نقشه داشته باشم. داستان این طور بود و من بد جوری با او برخورد کردم.


120 بُرج ساختمانی روی گسل های تهران تخلیه شوند/وقتی که یک مهندس معمار  دلال می شود
 
*اطلاعات بیشتری در این زمینه می دهید؟

-از نظر ساختار زمین شناسی، مخروط افکنه تهران از صخره های سنگی کوه و دامنه های توچال شروع می شود و آرام آرام به دشت ری می رسد. این مخروط افکنه در جایی، یک دفعه اختلاف شیب پیدا می کند. آنجا دقیقا به دلیل گسل است. این زمین، درست روی آن گسل بود. در صورتی که باید از ساخت و ساز روی گسل ها جلوگیری می شد ولی از این نوع ساخت و سازها خیلی انجام شده.

*گسل 400 کیلومتری مُشا-فشم از شمال کوه های تهران به سمت قزوین می رود. یک شاخه از آن گسل ازشمال شرق تهران وارد محدوده شمال شهر تهران شده و تا کرج ادامه دارد.

-بله. این گسل در تمام رود دره ها مشخص است. گُسلِش زمین را در محدوده فَرَحزاد تهران و در کَن می بینیم. به طور کامل می توانیم ببینیم که چگونه شیب زمین تغییر می کند و همین شیب، محل گُسلِش زمین است.

*آن زمینی که می خواستند که نقشه آن را شما تهیه کنید دقیقا روی گسل شمال تهران بود یا گسل نیاوران که کوچکتر است؟

-آن زمین که آن فرد می گفت پروانه ساخت را گرفته ام روی گسل نیاوران بود. گسل نیاوران، چند شاخه و شعبه دارد. از طریق ماهواره هم می شود آنها را رصد کرد.

میخ کوبی های جَنب این گسلش وجود دارد. از پیش از انقلاب، آمریکایی ها اینجا را میخ کوبی کرده اند. با ماهواره می شود سنجید که چقدر بالا و پایین می شود و طول و عرض تغییر می کند. آنجا چون روی گسل زلزله بود باید فضای سبز می شد.

*اخیرا نقشه دقیق تری از گسل های شهر تهران تهیه شده و با عنوان نقشه تدقیق شده پهنه های گسلی شهر تهران. بر اساس مطالعاتی که در همین زمینه انجام شده اعلام کرده اند که گسل شمال تهران 4 کیلومتر طول بیشتری دارد. یا طول گسل نیاوران از 13 کیلومتر به 40 کیلومتر رسیده.
در خصوص گسل طرشت هم گفته اند که 7 کیلومتر به طول آن اضافه شده. اعلام کرده اند که مجموعا 47 کیلومتر مربع از شهر تهران روی گسل قرار دارد.
تهران 730 کیلومتر مربع مساحت دارد. به نظرتان این رقم 47 کیلومتر مربع رقم بزرگی نسبت به کل آن 730 کیلومتر مربع است؟

-بله. رقم قابل توجهی است. البته تمام زمین هایی که روی گسل است مالک دارد و ممکن است بخواهند اعمال نفوذ کنند. کلا باید ریز پهنه بندی لرزه ای تهران انجام شود. ریزپهنه بندی لرزه ای به این معنی که هر جا می خواهند ساخت و ساز انجام بدهند باید گمانه های عمیق، نیمه عمیق و سطحی بزنند که لایه بندی زمین را قرائت کنند و بخوانند.

بعد بر اساس آن لایه بندی زمین، طرح فونداسیون(پِی ساختمان) و زیرسازی انجام شود. اگر گسلی از چشم ها پنهان مانده باشد با این نوع بررسی ها، مشخص می شود. این جزو وظایف شهرداری ها و وزارت راه و شهرسازی است که باید ریزپهنه بندی لرزه ای را انجام بدهند.

*با توجه به این که تکنولوژی ساخت و ساز ارتقا پیدا کرده است واقعا روی گسل ها می شود ساختمان ها یا برج هایی ساخت که در برابر زلزله، مقاوم باشند؟

-شرط عقل این را ایجاب نمی کند. می شود این کار را انجام داد و نشدنی نیست ولی آن قدر هزینه ساخت و ساز بالا می رود که هیچ عقل سلیمی نمی آید این کار را انجام بدهد.

وقتی بر اساس محاسبات بگویند در جایی که روی گسل است باید فونداسیون 10 متر ضخامت داشته باشد چنین ساخت و سازی به صرفه نیست. تازه باید زیر آن لایه غلتک کاری شده بگذارند که در زمان لغزش، کار کند و ساختمان تخریب نشود.

ایران روی کمربند زلزله است و این موضوع ثابت شده. بنابراین در چنین جاهایی نباید ساخت و سازها انجام شود.

120 بُرج ساختمانی روی گسل های تهران تخلیه شوند/وقتی که یک مهندس معمار  دلال می شود

*گسل شمال تهران که تا کرج ادامه دارد طی هزار سال گذشته فقط عامل یک زلزله بوده است. این گسل زلزله سال 1117 میلادی را در کرج با قدرت 7.2 ریشتر به وجود آورده. این که 900 سال است زلزله جدیدی توسط این گسل ایجاد نشده آیا این می تواند یک مقدار اطمینان بدهد یا باز قابل اعتماد نیست و باید این موضوع در ساخت و ساز در نظر گرفته شود؟

-اتفاقا این که زلزله جدیدی اتافق نیفتاده، زنگ خطر است. چون هر چه زلزله اتفاق بیفتد یعنی انرژی های درون زمین دارد تخلیه می شود. هر چه زلزله اتفاق نیفتد شدت زلزله بعدی افزایش پیدا می کند. به این معنا که زلزله دارد در آنجا ذخیره می شود و شدت زلزله احتمالی بالاتر می رود.

عقل حکم می کند در چنین جاهایی که زلزله جدید اتفاق نیفتاده خوشحالی نکنند که بسازند بلکه باید بیش تر نگران باشند. چون می دانیم گسل وجود دارد. مثال عینی آن هم، شهر بم است. در کتاب زلزله شناسی آقای دکتر حجت الله عادلی در مورد زلزله 2 هزار سال پیش بم بحث شده. این کتاب در سال 1357 منتشر شده بود.

در سال 1382 در شهر بم زلزله آمد و در مدت 6 ثانیه 35 سال کار مرمتی ارگ بم هم روی هوا رفت. زلزله ای که اتفاق افتاد، گسل آن عمود بر گسل شناخته شده بم- بروات بود.

یعنی 2 هزار سال پیش یک زلزله، بم و بروات را از هم جدا کرده بود و در زلزله سال 1382، مسیر گُسلِش زمین عمود بر خط گسل قبلی بوده و درست از ارگ بم عبور می کرد. به آن صورت آن فاجعه اتفاق افتاد. واقعا این مساله شوخی بردار نیست.

*ساختمان هایی که روی گسل های اصلی نیستند یا روی گسل های فرعی هستند وضعیت آنها چه فرقی می کند نسبت به ساختمان هایی که روی گسل های عمده و اصلی هستند؟

-جایی که گسل عمده است باید حریم گسل را رعایت کرد. حریم قرمز دارد و حریم نارنجی دارد و حریم زرد. ضوابط حریم وجود دارد و این ضوابط به شهرداری ابلاغ شده.

مقاوم سازی ساختمان ها در حدود 100 متر از این طرف و آن طرف گسلش زمین باید انجام شود. باید تمام احتیاط های زمین شناسی رعایت شود و زیرپهنه بندی لرزه ای انجام شود.

*این 100 متر مربوط به حریم های قرمز و نارنجی است؟

-بله. در حریم های قرمز و نارنجی گسل ها، اصلا نباید ساخت و ساز انجام شود. در حد 100 متر هم می توان با تمهیداتی ساختمان های یک طبقه یا دو طبقه ساخت. آن هم ساختمان ها و تاسیسات عمومی نباید باشد. بعد از حریم های قرمز و نارنجی به پهنه زرد می رسیم.

*چند ماه است که شناسایی گسل پردیسان در محدوده پارک پردیسان و برج میلاد اعلام شده. کسانی که ساخت و سازها را انجام می دهند و معمار هستند یا در حوزه عمران فعالیت دارند باید در مواجهه با این مسائل چگونه رفتار کنند و آیا بر مبنای اخلاقی نباید چنین ساخت و سازهایی را قبول کنند؟

-قاعدتا باید از شهرداری استعلام کنند. شهرداری هم بر اساس مطالعات طرح جامع تهران، طرح تفصیلی شهر تهران و طرح پهنه بندی لرزه ای تهران که جایکای ژاپن(JICA) آمد با کارشناسان ایرانی مطالعه کرد، اظهار نظر می کند.

مطالعات جایکا(آژانس همکاری های بین المللی ژاپن) در زمان شهرداری آقای کرباسچی انجام شد. نتیجه آن مطالعات و بررسی ها 14 جلد کتاب بود و نقشه های دقیقی تهیه شد. آن موقع آقای کرباسچی شهردار تهران بود.

نقشه های آن موجود است ولی برخی خودشان را به آن راه بزنند و این موضوع را مسکوت می گذارند. به دلایل یا بهانه های مختلف این بی توجهی اتفاق می افتد. مهمترین آن هم، کسب درآمد است. چون شهرداری ها از طریق فروش این پهنه ها، درآمد کسب می کنند.  

بعد به وظیفه تخصصی متخصصان می رسیم. متخصصان می باید اعمال تخصص کنند. اگر طرف گوش نکرد این متخصصان باید هشدار بدهند. مسئولیت وجدانی این قضیه با سازمانی است که پروانه ساخت برای این زمین ها صادر می کند.

* ساختمان هایی که در محدوده گسل های فرعی ساخته شده است امنیت و استحکام دارند؟

-ما از خدا می خواهیم داشته باشند ولی معمولا ندارند. فساد در این جریان عمل کرده است. فرض کنید بنگاه های املاک که می خواهند از این بابت هم درآمد کسب کنند کافی است با فردی متخصص مشورت کنند و بعد این اطلاعات را به مردم به این ترتیب بفروشند که فلان ساختمان روی گسل است یا روی حریم زرد یا روی حریم نارنجی ساخته شده و ما چون هزینه زیادی کرده ایم فلان رقم به هر متر مربع ساخت اضافه می شود.

ممکن است از این بابت هم برای خودشان پول در بیاورند. اما وقتی می گوییم حریم، این حریم از کلمه «حَرام» گرفته شده. یعنی اصلا مجاز نیست که در چنین جاهایی بسازند.

120 بُرج ساختمانی روی گسل های تهران تخلیه شوند/وقتی که یک مهندس معمار  دلال می شود

*آیا چنین اتفاقی افتاده که به خاطر بحث مقاوم سازی ساختمان در محدوده همین گسل های زلزله، پول بیشتری دریافت کنند؟

-متاسفانه بله. یک مثال چندش آور برایم پیش آمد. ما به کرج رفتیم و می خواستیم یک آپارتمان از یکی از همکاران مهندس مان بخریم. او خودش هم مهندس است. به دیوار مُشت زد و به من گفت آقای مهندس این خانه برای 12 ریشتر زلزله محاسبه شده.

یک آدم باسواد که دو تا کتاب خوانده باشد و بداند ریشتر چه هست و بفهمد شتاب لرزه ای چه هست، می داند 12 ریشتر یعنی این که این آدم اصلا درس نخوانده و مدرکش تقلبی است.

اگر شدت زلزله به 8 ریشتر یا 9 ریشتر برسد همه چیز را تخریب می کند و در هم می کوبد. وقتی آن دلال می گوید یک ساختمان در برابر زلزله 12 ریشتری مقاومت می کند یعنی آن ساختمان اصلا مقاومت ندارد. از بی سوادی جامعه، دارند خیلی سوء استفاده می کنند.

من رفته بودم با قرض و وام یک آپارتمان بخرم. اما وقتی آن صحنه را دیدم اصلا منصرف شدم. همسر من، همراهم بود. به هر حال برخی مواقع در خصوص این مسائل در جمع خانواده ام صحبت می کنم. همسرم بعدا گفت این چه می گفت که 12 ریشتر.

*آقای دکتر بیت اللهی که از مسئولان مرکز تحقیقات راه، مسکن و ساختمان وزارت راه و شهرسازی هستند و مدیر بخش زلزله آن مرکز هستند، گفته اند که 1000 ساختمان بالای 12 طبقه در تهران داریم که 120 برج از آنها روی گسل های اصلی زلزله قرار دارند.

الان بحث مقاوم سازی این برج ها مطرح شده. واقعا می شود این 120 برج روی گسل های اصلی تهران را مقاوم سازی کرد؟

-دیگر الان خیر. فقط می شود آنها را تخلیه کرد. اگر باز علمی صحبت کنیم نشد ندارد ولی وقتی چند برابر هزینه متر مربع یک ساختمان معمولی هزینه بردارد، این کار را انجام نمی دهند.

*همین برج هایی که روی گسل های اصلی تهران هستند به چه شکل می توان در برابر زلزله احتمالی مقاوم سازی کرد؟

- کدام سرمایه گذار چنین ننگی را می پذیرد که بگوید قبلا این ساختمان و برج را الکی ساخته است و الان می خواهد مقاوم سازی آن را انجام بدهد. البته از نظر علمی راه دارد.

*در صورتی که این برج های بیش از 12 طبقه مقاوم سازی شوند هزینه ای که تحمیل می کند چقدر است؟

-فرض کنید اگر برای هر متر مربع ساخت و ساز آن 2 میلیون تومان هزینه شده باشد، باید متری 10 میلیون تومان هزینه کنند که این ساختمان، مقاوم شود. اگر بخواهند بیس ایزولاسیون(Base Isolation) کار کنند یعنی از پِی ساختمان، آن را مقاوم کنند باید این ساختمان را روی جَک های مخصوص ببرند.

این نشان می دهد که این جَک ها، جک های قدرتمندی هستند که می توانند وزن ساختمان را تحمل کُند. بعد زیر آن را مقاوم سازی می کنند و ساختمان را روی آن می گذارند. یعنی از پِی، ساختمان را ایزوله کنند. می شود مقاوم سازی از پِی ساختمان. بنابراین از نظر علمی، شدنی هست.

حداقل ما ایرانی ها این افتخار را داریم که از 2500 سال پیش، بیس ایزولاسیون را اجرا کرده ایم. در تخت جمشید به این صورت عمل شده. در شوش هم به این صورت عمل شده. من این موضوع را در کنفرانس های مختلف اعلام کرده ام.

*چه خصوصیات و مشخصاتی دارد این کارهایی که 2500 سال قبل در ایران انجام شده؟

-تخت جمشید با اِشراف به چنین دانشی در پای کوه رحمت ساخته شده. با سنگ های یکپارچه بزرگ، زمین را لایه لایه سکو سازی کرده اند. زیر تمام پهنه تخت جمشید به این صورت کار کرده اند.

تخت سنگ های بزرگ را با اتصالات «دم چلچله ای» به همدیگر متصل کرده و به همدیگر چسبانده اند. بعد روی آنها را صیقلی کرده اند و باز یک لایه دیگر. در جاهایی تعداد 8 لایه و در جاهایی 16 لایه، زمین را به این صورت سکو سازی کرده اند و روی آن، تختگاه تخت جمشید را درست کرده اند.

زلزله در عمق زمین اتفاق می افتد. زلزله، حرکت های درون زمین است. وقتی می خواهد به بالا سرایت کند با آن سکو سازی ها، مستهلک و قدرت آن کم می شود. شدت انرژی با وجود هر کدام از این لایه ها که یکپارچه شده، یک مقدار مستهلک می شود. بنابراین با این کارها، آن چیزی که به سطح تخت جمشید می رسد کمتر است.

120 بُرج ساختمانی روی گسل های تهران تخلیه شوند/وقتی که یک مهندس معمار  دلال می شود

* با توجه به این که مقاوم سازی برج های ساختمانی هزینه های زیادی دارد شما راهکار مشخصی دارید؟

- تاریخ شهر سازی ما نشان می دهد در چه مناطقی احتمال وقوع زلزله وجود دارد. در این مناطق باید زیرپهنه بندی لرزه ای انجام شود.

اگر هم انجام شده و با دقت نقطه به نقطه نبوده است برای هر قطعه زمینی که شهرداری می خواهد پروانه ساخت وساز صادر کند، باید با آزمایش های مکانیک خاک، گمانه زنی هایی در عمق 50 متری یا عمق 20 متری زمین انجام شود و ببینند زمین چه ساختاری دارد.

راهش این است. می گویند هر وقت جلوی ضرر را بگیریم منفعت است. باید کار از یک جا شروع شود. وقتی شروع شد مردم مقایسه می کنند و می دانند ساختمان هایی که بر اساس ضوابط ساخته شده اند چه فرقی با ساختمان های غیر ایمن دارد.

*راجع به ساخت و سازهای فعلی که روی گسل یا در حاشیه گسل ها هستند چه پیشنهادی دارید؟

-من که از زور اجبار در تهران زندگی می کنم. چون واقعا می ترسم. باور کنید همه مسائل را به اعضای خانواده ام نمی گویم. چون اگر صحبت کنم  خواب و آرامش خانواده ام گرفته می شود.

من مجبورم که در تهران زندگی می کنم. هر شب هم وصیت می کنم و بعد می خوابم. در روز مواظب هستم در جاهای مشخصی حرکت کنم و بنشینم که اگر لرزشی اتفاق افتاد، من بتوانم خودم را در پناه طاق و ستونی بگیرم. یعنی واقعا یک ریسک عجیب است.

به اعتقاد من، این وضع چاره ای ندارد جز این که از این به بعد به صورت عقلانی رفتار کنیم و کارها درست شود. در غیر این صورت، چاره ای نداریم. فقط باید مهاجرت کرد. فقط باید از این نوع شهرها خارج شد.

عصر ایران؛ یوسف ناصری

پنجشنبه 30 شهریور 1396

چرا یوسین بولت اینقدر سریع است؟

نویسنده: اسپینوی   طبقه بندی: اطلاعات علمی ساده و خلاصه، 

چگونه است که یوسین بولت قهرمان دوی ۱۰۰، ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر امدادی ِ المپیک در سه دوره ی پیاپی تا این حد سریع است؟ پاسخ سوالی که این روزها همه می پرسند در این مقاله است.

Bolt-op-formaat

او رکورد ِ دوی ۱۰۰ متر را با زمان ۹٫۵۸ ثانیه و دوی ۲۰۰ متر را با ۱۹٫۱۹ ثانیه در اختیار دارد. بی شک او سریع ترین انسان روی این سیاره است. و سوالی که برای هر فردی مطرح می شود این است که “چگونه بولت تا این حد سریع است؟” دکتر آیان بزودیس مدیر آزمایشگاه بیومکانیک ورزشی در دانشگاه کاردیف متروپولیتن، نظر کارشناسی خود را در این زمینه ارائه کرده است.

به گفته ی وی “در نهایت، توانایی در ایجاد فشار روی مسیر است که تعیین میکند بولت یا هر کس ِ دیگری تا چه اندازه سریع است.” «به ویژه در دوی سرعت این فشار های زیاد باید در فواصل زمانی کوتاه ایجاد شوند. اولین تماس پس از جدا شدن پا از بلوک استارت، پس از حدود ۰٫۰۲ ثانیه است که کم کم به ۰٫۰۱ ثانیه در حداکثر سرعت کاهش می یابد.» «تحقیقات نشان میدهد افردی که دوندگان سرعت ِ بهتری هستند عموما نیروی بیشتری را در زمان ِ کمتری ایجاد میکنند، بنابراین باید در هر تماس با زمین قدرتمند باشند.»

gettyimages-589524624

اما عوامل دیگری نیز در اتمام دوی ۱۰۰ متر زیر ۱۰ ثانیه موثر است. به گفته ی بِزودیس مشخصا سه ویژگی کلیدی در این زمینه تاثیر گذار است: ۱- توانایی در ایجاد نیروهای زیاد در فواصل زمانی کوتاه به ویژه روی همسترینگ و عضلات سرینی. ۲- توانایی تغییر مسیر نیروها از حالت افقی تر در فاز شتابگیری به حالت عمودی تر در حداکثر سرعت مهم است، در دوی سرعت، وضعیت اولیه خم شدن به سمت جلو است که سپس به وضعیت صاف تر با بالا آوردن زانو تغییر میکند. ۳- و سرانجام توانایی رسیدن به یک رابطه ی مطلوب بین طول گام و سرعت گام با مهارت زیاد است.

بزودیس توضیح می دهد که بدن یوسن بولت برای دوی سرعت المپیک غیر عادی است و شما به راحتی متوجه می شوید که با قد ۱۹۵ سانتی متر به معنی واقعی کلمه از رقبای خود یک سر و گردن بلندتر است. پاهای بلندش به او این امکان را می دهد که ۱۰۰ یا ۲۰۰ متر را در گام های کمتری طی کند و این به سبب طول گام برتر او نسبت به رقیبانش است. بولت به طور متوسط ۴۱ گام در ۱۰۰ متر بر می دارد، در حالیکه سایر دوندگان ِ سرعتی، چیزی بین ۴۳ تا ۵۰ گام برمیدارند. این بدان معناست که طول گام آنها حدود ۲۰ سانتی متر کوتاه تر از بولت با طول گام ۲ متر و نیم است. وقتی شما توانایی این جامائیکایی را برای طی مسیر در گام های کمتر و نیز اعمال نیرویی قابل توجه روی مسیر در نظر می گیرید، در می یابید که چرا بولت افسانه ای برای سرعت ساخته شده است.

ترجمه: ستاره مجیب/ سایت علمی بیگ بنگ


گیلگمش


حماسه گیلگمش به طور گسترده‌ای در جهان شناخته شده است و اغلب در دوره‌های ادبیات جهان مطالعه می‌شود. این اثر حماسی نه فقط به این دلیل که اولین قطعه از شعر حماسی غربی است، بلکه در نوع خود یک شاهکار محسوب می‌شود.

 حماسه گیلگامش یکی از قدیمی‌ترین و نامدارترین آثار حماسی ادبیات دوران تمدن باستان است که در منطقه میان‌رودان شکل گرفته‌ است. قدیمی‌ترین متون موجود مرتبط با این حماسه به میانه هزاره سوم پیش از میلاد مسیح می‌رسد که به زبان سومری است. از این حماسه نسخه‌هایی به زبان‌های اَکدی و بابِلی و آشوری موجود است.

این شعر 4000 سال قبل نوشته شده است و داستان قهرمانی را روایت می‌کند که با خدایان و شیاطین می‌جنگد و با موضوعاتی سر و کله می‌زند که تا به امروز هر کسی را سردگم می‌کند: چگونه با غم از دست دادن عزیزان کنار بیاییم و هدف از هستی چیست؟

هرچند اخیرا محققان سوالات جدیدی را مطرح کردند: آیا گیلگمش واقعا وجود داشته است؟ چقدر از این شعر حماسی درباره نیمه‌خدایان براساس واقعیت و چقدر از آن خیالی است؟

اگر در نظر بگیرم که گیلگمش یک مرد واقعی بوده، باید در بین النهرین باستانی، بین رودخانه تیرس و فرات، واقع در عراق کنونی زندگی می‌کرده است. به نظر می‌رسد این شعر بین سال‌های 2150 تا 1400 قبل از میلاد مسیح سروده شده باشد. متخصصان بر این باورند که این داستان به صورت شفاهی از دوران دودمان سوم سومری‌ها یور (2100 قبل از میلاد مسیح) وجود داشته و وقتی که بابلی‌ها به قدرت رسیدند (1800 قبل از میلاد مسیح) به صورت نوشته درآمده است.

لوح حماسه گیلگمش

حوادث گفته شده در این حماسه، به همراه چهار شعر حماسی دیگر که از آن دوره جان سالم به دربرده‌اند، اساطیری هستند اما این احتمال هم وجود دارد که به افتخار افراد و اتفاقات واقعی سروده شده باشند.

فهرست شاهان سومری یک لوح سنگی است که نام پادشاهان سومری به دست خدایان در آن نوشته شده بود. این لوح از شهری به شهر دیگر می‌رفت تا وحدت منطقه را نشان دهد. در نهایت این لیست تبدیل به ابزار سیاسی شد و نام گیلگمش نیز روی آن به چشم می‌خورد.

مجسمه گیلگمش در لوور فرانسه

زیر قسمت «اولین حاکمرانان اروک»، نام گیلگمش در جایگاه پنجم با عنوان «پدرش یک افسانه بود، لرد کولابا» آمده است. گفته شده که گیلگمش 126 سال حکومت کرد (حدودا 2600 سال قبل از میلاد مسیح). هرچند این امر نه افسانه گیلگمش را تائید می‌کند نه انکار.​

تصویر گیلگمش در یکی از نقاشی‌های قدیمی

براساس اشعاری که پیش از این حماسه نوشته شده، پدر گیلگمش «لوگالباندا»، یک پادشاه موعظه‌گر بوده است. نام لوگالباندا نیز در فهرست پادشاهان سومری به چشم می‌خورد که 1200 سال حکومت کرد و ملقب به «چوپان» بود. در داستان‌ها آمده که مادر گیلگمش الهه «نینسون» است. در واقع تبار گیلگمش قدرت‌های جادویی و قدرت فراانسانی را برای وی فراهم کرده است.

مجسمه تکه‌شده منتسب به «نینسون»، مادر گیلگمش

در برخی از داستان‌ها آمده که گیلگمش به کمک انسان‌ها و خدایان آمده است. در برخی دیگر گفته می‌شود که وی علیه انسان‌ها و خدایان می‌جنگیده است. یک داستان، درگیری میان گیلگمش از اوراک و شاه آقا از کیش روایت می‌شود. نام آقا نیز در فهرست پادشاهان سومری، زیر بخش «اولین حاکمرانان کیش»، به چشم می‌خورد؛ وی به مدت 625 سال بر آن منطقه حکومت کرد (حدودا 2600 سال قبل از میلاد مسیح).

سه شنبه 21 شهریور 1396

گریزِ دلپذیر

نویسنده: اسپینوی   طبقه بندی: قصه های قبیله، 

از تنهایی نترس.
هرکی خواست بره، بهش بگو فردا دیره. همین امروز برو. ..
وقتی ترس از دست دادن نداری یا بهتر بگویم
 وقتی مطمئنی بعد از هر از دست دادنی دنیای بهتری انتظارت را می کشد،
زندگی آرام تر، رنگی تر و امن تر پیش می رود.


سه شنبه 14 شهریور 1396

رنگی پنگی هایشان

نویسنده: اسپینوی   طبقه بندی: قصه های قبیله، 

اگر هم یک عدد کله پوک بدجنس هست که میانِ همه ی دغدغه و گرفتاری آدم های شلوغ جهان،
لابه لای پیام های همیشه جدی مان !!! بنویسد:

 " یک عکس فان
برات
گذاشتم اینستا
ببین "

 یعنی دنیا هنوز قشنگی هایش را دارد.

# من اما به روی خودم نیاوردم چقدر خرکیف شدم. :-) شما هم نیاورید. بین خودمان بماند.

 

سه شنبه 14 شهریور 1396

حرفِ دل، حرفِ حساب.

نویسنده: اسپینوی   طبقه بندی: قصه های قبیله، 

داری زیرآبی میری، حواست باشه
هم آب خیلی زلاله، هم ماهیاش با ما رفیقن. ...

# به آدم ها هزار بار فرصت جبران کردن بدین.
اما یه بار هم بهشون فرصت دوباره خر فرض کردنتون رو ندین.

واقعا نیاز هست به معرفی این کتاب و اینکه چقدر کاربردیه برای مهندسان برق؟
به نظر من که نه.
وقتی پشت جلد یه کتابی، اسم نویسنده  "ایمان" حک شده باشه، باید چشم بسته خرید و از خوندنش لذت برد.
همین.
مخصوصا اینکه براساس مبحث 13 ویرایش جدید تدوین شده است.
از سایت آزمون تاپ می توانید به هزینه بسیار اندک به صورت اینترنتی تهیه فرمائید.










نویسندگان:
ایمان سریری
پوریا ساسانفر
سلیمان شیرزادی

برای خرید این کتاب بر روی لینک زیر کلیک فرمائید.

محاسبات و نظارت تاسیسات برقی


فهرست موضوعی کتاب:

فصل اول: الکترود و مقاومت زمین بر اساس جریان

فصل دوم: کلید جریان باقی مانده یا جریان نشتی

فصل سوم: سیستم‌های نیرو و نحوه اتصال به زمین TN-TT-IT  

فصل چهارم: همبندی اصلی و همبندی اضافی  

فصل پنجم: محاسبه ظرفیت حرارتی مجاز سیم یا کابل در جریان اتصال کوتاه  

فصل ششم: ترانسفورماتور و کلید آن  

فصل هفتم: موتور و کنتاکتور  

فصل هشتم: تابلو برق 

فصل نهم: کابل و کد کابل‌ها  

فصل دهم: هارمونیک  

فصل یازدهم: افت ولتاژ  

فصل دوازدهم: برق اضطراری و برق ایمنی و دیزل ژنراتور  

فصل سیزدهم: جبران‌سازی و بانک خازنی  

فصل چهاردهم: روشنایی و لامپ گازی  

فصل پانزدهم: دیماند، قدرت قراردادی، بهای برق  

فصل شانزدهم: پریز و نکات اجرایی تأسیساتی  

فصل هفدهم: حفاظت رطوبت - IP  

فصل هجدهم: آسانسورها  

فصل نوزدهم: پله برقی و پیاده‌رو برقی 

فصل بیستم: دتکتورها یا آشکارسازهای حریق  

فصل بیست و یکم: آنتن مرکزی  

فصل بیست و دوم: صوت و سیستم‌های پیام‌رسانی 

فصل بیست و سوم: شبکه‌های کامپیوتری و BMS

فصل بیست و چهارم: قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان  

فصل بیست و پنجم: نظامات اداری (مبحث 2(

فصل بیست و ششم: حفاظت ساختمان‌ها در مقابل حریق (مبحث 3(

فصل بیست و هفتم: ایمنی و حفاظت کار در حین اجرا (مبحث 12(

فصل بیستم و هشتم: صرفه‌جویی در مصرف انرژی (مبحث 19(

فصل بیست و نهم: پدافند غیرعامل (مبحث 21(

 فصل سی‌ام: مراقبت و نگهداری از ساختمان‌ها (مبحث 22(

فصل سی و یکم: نکات و جداول مهم مورد نیاز در حل مسائل برق




پنجشنبه 5 مرداد 1396

ویرایش نشده ها

نویسنده: اسپینوی   طبقه بندی: قصه های قبیله، 

آقای فیروز نادری، یکی از مدیران ارشد ایرانی الاصل ناسا یه متن ارزشمند و زیبا تو پیج اینستای خودش نوشته.
وقتی دانایی این مرد رو مقایسه می کنم با یه عده آدمِ مثلا باسواد و رزومه علمی و کاری فوق درخشان اما ریاکار ...!
به مفهوم اقیانوس هایی به عمق یه وجب بیشتر پی میبرم.

متن آقای نادری رو می تونین از این لینک بخونین.

Firouz Naderi (@firouz_michael_naderi) • Instagram photos and videos


من متنی را که به انگلیسی نوشته بودم از یکی از دوستانم درخواست کردم که آن را - فقط برای همین یک بار - برای من ترجمه کند.

این تنها اکانت مجاز من در اینستگرام است- اکانتی که با تیک آبی مشخص شده است. پستهای این اکانت در ارتباط با علم، اکتشافات فضایی، سیاست، هنر، مردم و تمام چیزهایی است که جالب به نظر می رسد. از آنجایی که این صفحه ادمینی ندارد، من به نظرات و سؤال های خیلی محدودی می توانم پاسخ می دهم. در ضمن با اینکه قدردان تمام افرادی هستم که در زیر پست ها لطف خود رو با جملاتی نظیر " ما به تو افتخار می کنیم " نشان می دهند اما با توجه به اینکه این مورد بیش از پنجاه در صد از نظرات را در بر می گیرد بطور حتم برای مخاطبینی که این صفحه را دنبال می کنند تکراری و خسته کننده خواهد بود. در حالی که از توجه و لطف شما صمیمانه تشکر می کنم، محترمانه تقاضا دارم که از این پس این جمله و عبارت های شبیه به آن را در بخش "comment" تکرار نکنید. اینگونه صفحه برای همه جذاب تر خواهد بود.

من پنجاه سال از پنجاه و سه سال گذشته را در امریکا زندگی کرده ام و در نتیجه انگلیسی الان زبان اول من است. فارسی را خیلی خوب صحبت میکنم ولی نوشتن به فارسی برای من دشوار است. بنابراین تمام پستها در این صفحه همیشه انگلیسی خواهد بود. برای اینکه به آن تسلط بیشتری دارم و بهتر می توانم با دیگران ارتباط برقرار کنم. علاوه بر این قصد دارم جوانان را به یادگیری زبان انگلیسی به عنوان زبان دوم ، ترغیب کنم. امروزه برای مخاطبین من که اکثریت جوان هستند خیلی مهم است که انگلیسی را به عنوان زبان دوم خود به خوبی فراگیرند. برای پست هایی که دارای مطالب و واژه های پیچیده تری هستند می توانید ازمترجم گوگل استفاده کنید. کسانی که علاقه ای به مطرح شدن مباحث این اکانت به انگلیسی ندارند، خوشحال می شوم که اینجا را ترک کنند. بجای داشتن ۵۵۰۰۰ فالوور در صفحه خود، ترجیح می دهم فقط ۲۰۰ نفر که از خواندن پستها لذت می برند حضور داشته باشند.
تشکر و سپاس که از صفحه من دیدن می کنید.



..........................................................................................................................................


# مهم این نیست که بستنی با طعم قهوه چقدر دوست داری. مهم اینه دیگه کتاب محبوبت را نداری که همزمان که داری براش مطلب می نویسی، تو اون یکی دستت بستنی مورد علاقه ات رو هم لیس بزنی و لذت کتاب نوشتنت دوبل بشه.

پنجشنبه 22 تیر 1396

روباه های پرتقالی دلم.

نویسنده: اسپینوی   طبقه بندی: قصه های قبیله، 

دم همه اونایی که تو چاله چوله های زندگی،
 تنها گذاشتنمون تا یاد بگیریم روی پای خودمون بایستیم، گرم.

هتل هایپرلوپ، هتل لوکسی که بین شهرهای مختلف سفر می‌کند!


زمانی که به شهر دیگری مسافرت می‌کنید، معمولا علاوه بر هزینه سفر با هواپیما، قطار و یا اتوبوس، نیاز به اقامت در هتل هم دارید. اکنون برندان سیبراکت، فارغ‌التحصیل معماری از دانشگاه نوادا در لاس و گاس، ایده ترکیبی جالبی مطرح کرده است. او چیزی طراحی که به آن “هتل هایپرلوپ” می‌گوید، این سازه درواقع سیستم حمل و نقلی متشکل از ۱۳ هتل در شهرهای مختلف ایالات‌متحده آمریکا است.

سیبراکت دانشجویی است که امسال برنده جایزه ۱۵۰ هزار دلاری نوآوری رادیکال شده بود، جایزه‌ای که به ایده‌های خلاق برای طراحی هتل‌های فانتزی اختصاص دارد. امسال هیئت ژوری متشکل از هفت سرمایه‌گذار، طراح و معمار هتل، طرح هتل هایپرلوپ را از بین ۶۵ اثر از ۲۴ کشور جهان، به‌عنوان یکی از دو فینالیست برگزیدند.

این طرح مفهومی آینده‌نگرانه، لزوم خرید بلیت جداگانه برای سیستم‌های حمل و نقل در بسیاری از شهرهای بزرگ آمریکا را بر طرف می‌کند. در طرح هتل هایپرلوپ، کلان‌شهرهای سیاتل، پورتلند، سان فرانسیسکو، لاس وگاس، لس آنجلس، دنور، سانتافه، آستین، شیکاگو، نشویل، واشنگتن دی سی، نیویورک و بوستون  به وسیله ۱۳ هتل به هم متصل می‌شوند. طرح مفهومی هتل هایپرلوپ از ایده شرک هایپرلوپ وان موسوم به DevLoop الهام گرفته است.


هتل هایپرلوپ درواقع سیستم حمل‌ونقلی متشکل از 13 هتل در شهرهای مختلف ایالات‌متحده آمریکا است


هتل هایپرلوپ درواقع سیستم حمل‌ونقلی متشکل از ۱۳ هتل در شهرهای مختلف ایالات‌متحده آمریکا است

ایده سیستم حمل‌ونقل فوق‌سریع هایپرلوپ، در سال ۲۰۱۳ توسط ایلان ماسک، مطرح شد. در طرح پیشنهادی او، هایپرلوپ به عنوان چیزی بین “یک (هواپیمای مافوق صوت) کنکورد، یک ریل گان و میز ایر هاکی” توصیف شده است. از آن زمان تاکنون، ایده او هواخواهان بسیاری در سراسر جهان یافته است. ماسک پیش‌بینی کرده بود، این سیستم حمل‌ونقل زمینی که از لوله‌های خلأ، ماگلو (همان تکنولوژی به‌کاررفته در قطارهای مغناطیسی)، سیستم نیرومحرکه‌ی بدون اصطکاک و پاد بهره می‌برد، با سرعتی نزدیک به‌سرعت صوت (۱۲۳۶ کیلومتر بر ساعت) حرکت کند.

در واقع مسافران درون پادهای شناوری که با کوسن احاطه شده‌اند قرار می‌گیرند و در لوله‌هایی عظیم (همان تونل‌ها) سفر می‌کنند. این کوسن، فشار و اصطکاک درون لوله را کاهش می‌دهد و به پاد امکان حرکت با سرعتی بسیار بالا را می‌دهد، همچون سُر خوردن گوی در بازی ایر هاکی. سیستم ماگلو (تعلیق مغناطیسی غیرفعال) و یا خروج هوای پرفشار از خود پاد موجب شناور ماندن وسیله نقلیه در لوله‌ها می‌شود.

باوجودی که ایلان ماسک ایده اولیه هایپرلوپ را مطرح کرده، اما خودش در هیچ‌کدام از پروژه‌های ساخت هایپرلوپ شرکت نداشته است. شرکت هایپرلوپ وان که پیش‌ازاین هایپرلوپ تکنالجیز نام داشت، ماه مه سال قبل، اولین تست سیستم پیشرانش خود را به انجام رساند. دو ماه پس از آن، شرکت رقیب، هایپرلوپ ترنسپورتیشن تکنالجیز، قراردادی را با دولت اسلواکی به امضا رساند که به موجب آن شرکت متعهد می‌شد، سیستم حمل و نقل فوق سریعی در این کشور واقع در اروپای مرکزی بسازد.


طرح مفهومی هتل هایپرلوپ از ایده شرک هایپرلوپ وان موسوم به DevLoop الهام گرفته است
طرح مفهومی هتل هایپرلوپ از ایده شرک هایپرلوپ وان موسوم به DevLoop الهام گرفته است

با وجود حذف اصطکاک از این تکنولوژی،  هایپرلوپ قادر به حمل مسافران با سرعتی حدود ۷۶۰ مایل در ساعت (۱۲۲۳ کیلومتر بر ساعت) یعنی ۱۰ مایل کمتر از سرعت صوت خواهد بود و همچنین پادهای بدون سرنشین هم با سرعتی بیش از ۸۰۰ مایل در ساعت حرکت می‌کنند.

درواقع، هایپرلوپ با این سرعت فوق‌العاده بالا قادر به پیمودن مسیر بین لندن و ادینبور (پایتخت اسکاتلند) در عرض کمتر از ۳۰ دقیقه خواهد بود، سفری که با قطار ۴ ساعت طول می‌کشد. همچنین با این سیستم، سفر ۴۰۰ مایلی بین لس آنجلس و سان فرانسیسکو در امتداد خط ساحلی کالیفرنیا، در کمتر از نیم ساعت طول خواهد کشید.

اکنون، شرکت هایپرلوپ وان امیدوار است، مراحل احداث مسیر آزمایشی خود را تا پیش از پایان نیمه اول سال جاری به پایان برساند. این شرکت در سال گذشته، تفاهم‌نامه‌ای را با مقامات شهر دبی و امارات متحده عربی برای امکان‌سنجی سیستم حمل‌ونقل فوق پیشرفته خود به امضا رساند. هایپرلوپ وان پس از کمی تأخیر،  عکس‌هایی را منتشر کرده که نشان می‌دهد، شرکت در حال ساخت یک مسیر آزمایشی در مقیاس کامل در صحرای نوادا است.


هتل هایپرلوپ با هزینه اقامت 1200 دلار به ازای هر تخت، قادر خواهد بود، در شبکه‌ای از شهرهای آمریکا به حرکت دربیاید
هتل هایپرلوپ با هزینه اقامت ۱۲۰۰ دلار به ازای هر تخت، قادر خواهد بود، در شبکه‌ای از شهرهای آمریکا به حرکت دربیاید

عکس‌هایی که این شرکت در خلال کنفرانس راه‌آهن خاورمیانه در دبی منتشر کرد، لوله‌هایی به طول ۵۰ متر و قطر ۳.۳ متری را نشان می‌دهد که برای آزمایش هایپرلوپ در حال نصب هستند. هایپرلوپ وان این مسیر آزمایشی را “DevLoop” نام‌گذاری کرده است. زمانی که مراحل ساخت این مسیر آزمایشی به پایان برسد، حلقه‌ای به طول ۳۰ مایل را در خارج از شهر لاس‌وگاس ایجاد می‌کند که هایپرلوپ وان امیدوار است، آزمایش‌های مقیاس کامل نخستین سیستم حمل‌ونقل هایپرلوپ جهان را در آن انجام دهد.

در حالی که این پروژه هنوز هم یک پروژه مفهومی محسوب می‌شود، هایپرلوپ وان اعلام کرده، تا سال ۲۰۲۰، یک سیستم هایپرلوپ کاملا عملیاتی می‌سازد. سیبراکت به بزینس اینسایدر گفت، این هتل هایپرلوپ با هزینه اقامت ۱۲۰۰ دلار به ازای هر تخت، قادر خواهد بود، در شبکه‌ای از شهرهای آمریکا به حرکت دربیاید. او همچنین می‌گوید، تخمین نزده هزینه هر شب اقامت در این هتل هایپرلوپ چقدر خواهد بود.

سیبراکت گفت: “مهمانان می‌توانند، به هر مقصدی در شبکه (هتل هایپرلوپ) سفر کنند و حتی در یک روز از مقصدهای متعددی بازدید کنند.”

برندان سیبراکت طراح هتل هایپرلوپ می‌گوید، با این طرح می‌خواسته، روش‌هایی که این تکنولوژی قادر به تغییر تجربه کلی سفر و مهمان‌پذیری است را کاوش کند


برندان سیبراکت طراح هتل هایپرلوپ می‌گوید، با این طرح می‌خواسته، روش‌هایی که این تکنولوژی قادر به تغییر تجربه کلی سفر و مهمان‌پذیری است را کاوش کند

سیبراکت تخمین می‌زند، هزینه ساخت هر هتل مدولار حدود ۱۰ میلیون دلار خواهد بود که اندازه آن به مکان آن بستگی دارد. هتل‌هایی که در شهرهای شلوغ و متراکم ساخته می‌شوند، احتمالا کوچک‌تر از هتل‌های شهرهای کوچک‌تر و کمتر متراکم خواهند بود. سیبراکت می‌گوید، مهمانان از امکانات لوکسی، شامل یک دفتر، اتاق نشیمن به همراه تلویزیون‌های صفحه تخت، اتاق خواب و حمام برخوردار خواهند بود.

از آنجایی که هنوز تکنولوژی‌ها و زیرساخت‌های موردنیاز برای سیستم هایپرلوپ هنوز در دسترس نیست، هیچ طرح مشخصی هم برای ساخت اولین هتل هایپرلوپ هم وجود ندارد. سیبراکت باور دارد که یکی از هتل‌های مفهومی‌اش طی پنج تا ۱۰ سال آینده ساخته می‌شود.

او گفت: “به باور من شرکت هایپرلوپ وان، یکی از شرکت‌های حمل و نقل نوآور بزرگ بعدی در ایالات‌متحده آمریکا و احتمالا جهان خواهد بود. با این طرح، می‌خواستم، روش‌هایی که این تکنولوژی قادر به تغییر تجربه کلی سفر و مهمان‌پذیری است را کاوش کنم.”


خانه ی برکه ای Pond House در مزرعه ی Ten Oaks که اخیرا تکمیل شده است، بر روی یک زمین روستایی بزرگ در جنوب لوئیزانا (USA) واقع شده است. این خانه ی خیره کننده که دارای طراحی ترکیبی از تجمل گرایی و انرژی کارامد می باشد، توسط شرکت لوئیزانیایی Holly&Smith ساخته شده و در تلاش برای رسیدن به مصرف انرژی خالص صفر می باشد.


در سرتاسر این ساختمان آلومینیوم نصب می شود و به صورت ظریفانه و استادانه ای در تضاد با چوب و پانل های پلی کربنات موجود  در آن می باشد.



این خانه ی برکه ای ۳ طبقه دارد و مساحت آن ۱۱۶ متر مربع می باشد و به شکل زاویه ای ساخته شده و دیواره های کناری آن به شکل بیرون زده طراحی شده است. این خانه در یک بافت سنگ آهک و گچ و پانل های پلی کربناتی پوشیده می شود و نور تابیده شده به آن در شب هنگام، توسط معماران به یک فانوس درخشان تشبیه شده است.



 هنگامی که در شب نور به آن تابیده می شود، توسط معماران به یک فانوس درخشان تشبیه شده است.


طراحی داخلی آن هم به نوبه ی خود جالب می باشد. در اولین طبقه ی آن یک محوطه ای در قسمت خارجی با شومینه و آشپزخانه در فضای باز به نمایش می گذارد در حالی که طبقه ی دوم آن شامل یک اتاق نشیمن، آشپزخانه و اتاق نهارخوری است. طبقه ی بالای این خانه شامل یک تراس و اتاق خواب می باشد. در سرتاسر این ساختمان آلومینیوم نصب می شود و به صورت ظریفانه و استادانه ای در تضاد با چوب و پانل های پلی کربنات موجود در آن می باشد.


طراحی داخلی آن هم به نوبه ی خود جالب می باشد. در اولین طبقه ی آن یک محوطه ای در قسمت خارجی با شومینه، آشپزخانه در فضای باز به نمایش می گذارد


پشت بام این خانه دارای یک شیب ۱۴ درجه ای است که معماران آن از این کار هدف خاصی داشته اند و آن هم به این قضیه مربوط می شود که آب باران به تالاب زیر آن هدایت شود و حداکثر نور خورشید به آرایه های خورشیدی موجود درسقف این خانه بتابد. از دیگر نکات جالبی که برای بهره ور ی انرژی در این ساختمان استفاده می شود، پمپ حرارتی زمین گرمایی، روشنایی LED، عایق فوم پاشیدنی و پنجره های دایری که در نقاط استراتژیکی به منظور تهویه ی متقابل بهتر قرار داده می شوند.

معماران Holly&Smith می گویند در حالی که  هدف صفر کردن خالص انرژی (که این یعنی مقدارکل انرژی مصرفی سالانه در این ساختمان با انرژی تولید شده تجدید پذیر در این مکان برابر باشد) است، اما این خانه ی برکه ای هنوز کاملا به این هدف خود دست نیافته است. این خانه در بیش از ۱۰ ماه استفاده، تنها ۲۵۰ دلار در مصرف برق هزینه کرده است – به عبارتی ۸۷۰ کیلووات بیش از صفر خالص- بنابراین در حال نزدیک شدن به اهداف خود می باشد.

این خانه ی برکه ای در روزهای آفتابی برق زیادی تولید می کند که به شبکه ی تغذیه برمیگرداند و در مواقع ابری بودن هوا و یا در شب هنگام، از این شبکه، برق خود را تامین می کند. معماران این بنا در ادامه می گویند که با تنظیمات دما و کنترل روشنایی به راحتی می توان این مصرف را به طور کامل به صفر رساند.


پشت بام این خانه دارای یک شیب ۱۴ درجه ای است که معماران آن از این کار هدف خاصی داشته اند

این خانه ی برکه ای در روزهای آفتابی برق زیادی تولید می کند که به شبکه ی تغذیه برمیگرداند و در مواقعی که هوا ابری و است و یا در شب هنگام، از این شبکه برق خود را تامین می کند.





چهارشنبه 21 تیر 1396

پیاده روی در این خیابان، برق تولید می کند.

نویسنده: اسپینوی   طبقه بندی: جذابیت های برق، 

لندنی‌ها نخستین خیابان هوشمند دنیا را ابداع کرده‌اند که قادر به تبدیل‌کردن انرژی گام‌های انسان به جریان برق است.

"خیابان برد" (Bird Street) در آن سوی خیابان آکسفورد در لندن واقع شده و به تازگی مجهز به نوعی فناوری پایدار برای تبدیل کردن انرژی قدم‌های افراد به جریان برق است.


به یمن استفاده از پیاده‌رویی به مساحت 10 متر مربع، خریداران می‌توانند به مولدهای تولیدکننده برق تبدیل شوند.

هر یک از پنل‌های V3 تولیدشده توسط شرکت انگلیسی "سیستم‌های پاوگان" (Pavegen Systems) دارای ابعاد 500 میلی‌متری‌ و قادر به تبدیل کردن انرژی گام‌های انسان به 5 وات انرژی برق مداوم هستند.


انرژی جنبشی برداشت‌شده در خیابان به جریان برق تبدیل می‌شود و برق لازم برای برق‌رسانی به لامپ‌های خیابان، پخش صدای پرندگان در پس‌زمینه و همچنین فرستنده‌های بلوتوثی استفاده خواهد شد.

خریداران می‌توانند با استفاده از گوشی هوشمندشان میزان برق تولیدشده توسط گام‌های خود را مشاهده کنند و پاداش خود را با دریافت برنامه‌های نرم‌افزاری تخفیف‌دهنده مراکز خرید بگیرند. بلندگوهای شنیداری موجود در طول مسیر هم با پخش صدای پرندگان نیز آرامش را افزایش می‌دهند.

در انتهای خیابان بیرد، یک نیمکت ClearAir متعلق به شرکت ایرباس نصب شده که هوا را می‌مکد و ذرات و گازهای مضر آن مانند دی‌اکسید نیتروژن را حذف کرده و هوای پاک را به بیرون پمپاژ می‌کند.


حتماً تا به حال خبرهای مربوط به شکار غیر قانونی حیوانات در خطر انقراض در رسانه‌ها را خوانده‌اید. حیوانات بیگناهی که برای عاج، شاخ یا پوست خود شکار می‌شوند. در میان تلاش‌های صورت گرفته برای حفظ جان این موجودات دوست داشتنی، استفاده از تکنولوژی یکی از موثرترین اقدامات بوده است.

بیشتر راه حل‌های ارائه شده برای محافظت از حیات وحش روی ردیابی حرکت حیوانات و دفع خطرهای احتمالی تمرکز دارند. اما حامیان بی‌باک حیاط وحش به این میزان راضی نبوده و با استفاده از روش‌های مختلف، از پرینت ۳ بعدی گرفته تا رنگ صورتی سمی، برای دفع شکارچیان استفاده می‌کنند.


استفاده از پهپاد

پهپاد

هواپیماهای بدون سرنشین در حال تبدیل شدن به یک فناوری مفید برای طیف وسیعی از مقاصد هستند و حفاظت از حیات وحش در برابر شکارچیان هم یکی از آن‌ها است. صندوق جهانی حفاظت از حیوانات (WWF) پروژه‌ی "تکنولوژی جرایم حیات وحش" را پیش می‌برد. این پروژه با استفاده از پهپادها به ردیابی مسیر حرکت شکارچیانی می‌پردازد که معمولاً بعد از غروب خورشید و با استفاده از دوربین دید در شب و دیگر تجهیزات با تکنولوژی بالا به شکار می‌پردازند.

این پروژه در سال ۲۰۱۳ با دو پهپاد کار خود را آغاز کرد. تا پایان سال ۲۰۱۵ هم قرار بود چهار جفت پهپاد در آسمان منطقه در حال پرواز باشند. جالب است بدانید کمک ۵ میلیون دلاری از سوی گوگل بودجه‌ی برنامه را تامین می‌کند. این بودجه در حال حاضر به رنجرهای پارک ملی اتوشا در نامیبیا کمک می‌کند تا رد شکارچیان فیل، زرافه و کرگدن را در این مناطق محافظت شده گرفته و با آن‌ها برخورد کنند.

گوشی‌های بازیافتی

گوشی بازیافتی

شرکت ارتباطات جنگل‌های بارانی (RFCx) از تلفن‌های بازیافتی برای ساخت سیستمی استفاده می‌کند که می‌تواند با دو مشکل عمده‌ی محیط زیست مبارزه ‌کند؛ شکار غیر قانونی و جنگل زدایی. شرکت سرمایه‌گذاری که سرمایه خود را از طریق کیک‌استارتر جمع کرده و در کالیفرنیا مستقر است، تلفن‌های بلا استفاده را جمع‌آوری کرده و آن‌ها را به آرایه‌ی هوشمندی از سنسورها که قادر به تشخیص فعالیت‌های غیر قانونی است، تبدیل می‌کند. RFCx با اتصال تلفن‌ها به پنل‌های خورشیدی آن‌ها را به "دستگاه‌های شنوایی" تبدیل می‌کند. این دستگاه‌ها در مناطقی که احتمال فعالیت‌های غیر قانونی در آن می‌رود، نصب می‌شوند. صدای اره برقی و شلیک گلوله به راحتی در میان سکوت جنگل‌های انبوه استوایی آفریقا قابل تشخیص است.

دوربین‌های نصب شده روی شاخ کرگدن

دوربین در شاخ کرگدن

روش جدید متوقف کردن شکارچیان کمی عجیب است. پروژه‌ی رپید (RAPID) داخل شاخ کرگدن‌های محافظت شده دوربین جاسازی می‌کند. دستگاه هوشمند ضد شکارچی که روی کرگدن‌ها نصب می‌شود، شامل دوربین، ردیاب GPS و سنسور اندازه‌گیری ضربان قلب است. ردگیری مکان و وضع سلامت حیوانات محافظت شده، برای کسانی که با ۹۰۰۰ درصد افزایش شکار کرگدن از سال ۲۰۰۷ می‌جنگند، قطعاً یک موهبت محسوب می‌شود. فیلم ضبط شده توسط دوربین می‌تواند برای پیگرد قانونی شکارچیان مورد استفاده قرار بگیرد. متاسفانه دستگاه رپید نمی‌تواند جان کرگدنی را که دستگاه روی آن نصب شده است، نجات دهد اما با کمک به دستگیری و مجازات شکارچیان می‌توان مطمئن بود که مرگ حیوان بی ارزش نبوده است.

پرینت سه بعدی شاخ کرگدن

شاخ کرگدن

کرگدن‌ها هدف باارزشی برای شکارچیان به شمار می‌روند؛ به طوری که صدها راس از آن‌ها سالانه به صورت غیر قانونی شکار می‌شوند. اقدامات حفاظتی، این گونه را از آستانه‌ی انقراض نجات داده است، اما جنگ علیه شکار و تجارت غیر مجاز همچنان ادامه دارد. آیا شاخ مصنوعی که با استفاده از فناوری پرینت سه بعدی تولید شده است، می‌تواند جوابی برای مشکل باشد؟ یک شرکت زیست فناوری مستقر در سانفرانسیسکو امیدوار است بتواند با تولید انبوه و سپس اشباع بازار توسط شاخ‌های مصنوعی که با نمونه‌ی واقعی تقریباً یکسان هستند، شکارچیان را از رفتن به دنبال کرگدن‌ها منصرف کند.

محافظت با رنگ صورتی سمی

کرگدن

رنجرهای منطقه‌ی محافظت شده‌ی سابی سند در آفریقای جنوبی از راه حل مبتکرانه‌ی دیگری برای حل مشکل شکار غیر قانونی کرگدن استفاده می‌کنند. طی چند سال گذشته نگهبانان سابی سند نوعی رنگ صورتی را به شاخ کرگدن‌ها تزریق می‌کنند که برای انسان‌ها سمی و برای کرگدن‌ها بی‌خطر است. علت اصلی شکار کرگدن‌ها به دست آوردن شاخ این حیوان است. پودر شاخ کرگدن برای مقاصد سنتی یا مذهبی مصرف و در جنوب شرقی آسیا از آن برای مصارف پزشکی نیز استفاده می‌شود. مصرف پودر شاخ‌های سمی شده توسط رنگ، موجب بروز حالت تهوع و اسهال می‌شود. آن‌ها همچنین پودر شاخ را به انگل‌هایی آلوده می‌کنند که توسط اسکنرهای فرودگاه قابل ردیابی بوده و به دستگیری قاچاقچیان بازار سیاه کمک می‌کند. حامیان حیاط وحش امیدوارند که ابتلا به بیماری بر اثر مصرف پودر شاخ کرگدن باعث شود که این محصول تقاضای کمتری داشته باشد.

سنسورها و ماهواره‌های ضد شکار

سنسور ضد شکار

برای مبارزه با شکار غیر قانونی، حتی فناوری ماهواره‌ای هم نادیده گرفته نشده است. پروژه‌ای در کنیا با استفاده از ماهواره‌ها و دوربین‌های تشخیص حرکت، ساوانا را از هرکجای دنیا تحت نظر می‌گیرد. جامعه‌ی جانورشناسی لندن با همکاری سرویس حیات وحش کنیا از تنها سیستم تجاری با چنین قابلیتی، یعنی شرکت ارتباطات ماهواره‌ای ایریدیوم، استفاده می‌کند. با این کار محققان می‌توانند حیات وحش را از طریق یک اپ موبایل تحت نظر بگیرند. علاوه بر ۳۰ بار عکسبرداری در طول روز و ضبط تصویر به محض اینکه حرکتی تشخیص داده شود، این سنسورها نسبت به ارتعاشات و صداهایی مانند شلیک گلوله هم حساس هستند و با خبر کردن رنجرها باعث می‌شوند آن‌ها در اسرع وقت خود را به محل برسانند. این پروژه دو هدف دارد: توقف شکارچیان و افزایش آگاهی عمومی با جمع‌آوری اطلاعات. اگر حمایت عمومی نبود، بسیاری از این حیوانات در معرض خطر تا به حال برای همیشه منقرض شده بودند.

منبع: زومیت

صفحات جانبی

نظرسنجی

    لطفاً نظرات خود را درمورد وبلاگ با اینجانب در میان بگذارید.(iman.sariri@yahoo.com)نتایج تاکنون15000مفید و 125غیرمفید. با سپاس


  • آخرین پستها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :